Co to jest formularz ZAW-FA?

Formularz ZAW-FA to zgłoszenie składane do urzędu skarbowego, w którym podatnik:

• nadaje uprawnienie do korzystania z KSeF,
• odbiera takie uprawnienie,
• lub zmienia jego zakres.

Dotyczy to wszystkich osób i podmiotów, które mają działać w KSeF w imieniu przedsiębiorcy – najczęściej:

• pracowników firmy,
• księgowych i doradców podatkowych,
• biur rachunkowych,
• zewnętrznych usługodawców, np. firm informatycznych integrujących KSeF.

ZAW-FA(2) jest więc rodzajem pełnomocnictwa, ale przeznaczonym wyłącznie do obsługi systemu e-Faktur.

Kiedy składa się ZAW-FA?

Formularz ZAW-FA składa się wtedy, gdy ktoś inny niż sam przedsiębiorca ma korzystać z Krajowego Systemu e-Faktur. Chodzi o codzienne sytuacje – współpracę z biurem rachunkowym, zmianę księgowej czy zakończenie współpracy z osobą, która do tej pory wystawiała faktury.

Najczęściej zgłoszenie dotyczy trzech przypadków:

• gdy biuro rachunkowe ma wystawiać faktury w imieniu przedsiębiorcy,
• kiedy zmienia się osoba odpowiedzialna za fakturowanie w firmie,
• gdy trzeba odebrać dostęp po zakończeniu współpracy.

Sam formularz trafia do urzędu skarbowego właściwego dla podatnika – najczęściej elektronicznie, poprzez e-Urząd Skarbowy. Wersję papierową składa się już tylko wyjątkowo, gdy nie ma technicznej możliwości złożenia zgłoszenia online.

Jak wypełnić ZAW-FA(2)?

Najważniejsze sekcje formularza to:

• Dane identyfikacyjne podatnika – czyli firmy lub osoby, która nadaje lub odbiera uprawnienie.
• Zakres zgłoszenia – zaznaczasz, czy nadajesz, odbierasz czy zmieniasz dostęp.
• Dane osoby uprawnionej – imię, nazwisko, PESEL lub NIP (np. pracownika lub księgowej).
• Zakres uprawnień – tu wybierasz, co dana osoba może robić w systemie: wystawiać, odbierać faktury, nadawać dalsze uprawnienia itp.
• Podpis – elektroniczny (profil zaufany lub podpis kwalifikowany) lub własnoręczny w przypadku wersji papierowej.

Formularz można złożyć online przez e-Urząd Skarbowy, co jest najszybszym i najbezpieczniejszym sposobem. System automatycznie potwierdzi, że zgłoszenie zostało przyjęte.

ZAW-FA – wzór do pobrania

Zanim przekażesz pełnomocnictwo księgowej, zapoznaj się z oficjalnym formularzem.
Pobierz wzór ZAW-FA(2) zgodny z formularzem udostępnionym przez Ministerstwo Finansów, aby zobaczyć, jak wyglądają wszystkie rubryki i gdzie dokładnie wpisać dane:

Dlaczego warto zrobić to z pomocą biura rachunkowego?

Choć formularz nie wydaje się trudny, warto wypełnić go uważnie. Nadanie dostępu niewłaściwej osobie lub brak jego wycofania po zakończeniu współpracy może skutkować tym, że system nadal pozwoli jej wystawiać faktury w Twoim imieniu.

Nasze biuro rachunkowe pomoże:

• poprawnie ustalić, kto ma mieć dostęp do KSeF,
• przygotować i wysłać zgłoszenie ZAW-FA(2),
• zweryfikować status uprawnień w systemie,
• a w razie potrzeby odwołać dostęp.

Dzięki temu masz pewność, że faktury i dane Twojej firmy są chronione, a dostęp do systemu mają wyłącznie osoby, którym faktycznie ufasz.

Formularz ZAW-FA może wydawać się drobnym dokumentem, ale ma duże znaczenie w rzeczywistości. To on decyduje o tym, kto może wystawiać e-faktury, przeglądać je lub zarządzać uprawnieniami w KSeF. Wraz z wprowadzeniem obowiązkowego systemu w 2026 roku stanie się jednym z podstawowych narzędzi w każdej firmie współpracującej z biurem rachunkowym.

Warto więc już teraz:

• ustalić, kto w firmie będzie korzystał z KSeF,
• przygotować aktualne zgłoszenia,
• i zadbać o kontrolę nad tym, kto ma dostęp do faktur.

Dobrze zorganizowane uprawnienia w KSeF to nie tylko kwestia formalności, a bezpieczeństwo Twojej dokumentacji i spokój w codziennym funkcjonowaniu firmy.

Artykuł ZAW-FA – nadanie lub odebranie uprawnień do korzystania z KSeF [Wzór do pobrania] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Kiedy trzeba złożyć VAT-R(18)?

Nie każda firma od razu staje się podatnikiem VAT. Czasem jest to świadoma decyzja, by móc wystawiać faktury, odliczać podatek z zakupów i współpracować z większymi kontrahentami. Innym razem obowiązek, który pojawia się w momencie przekroczenia limitu 200 000 zł rocznego obrotu.

VAT-R składa się także wtedy, gdy firma zaczyna sprzedawać za granicę, korzysta z usług unijnych kontrahentów lub planuje rozliczać VAT-UE. Zgłoszenie jest potrzebne również przy zmianach w danych firmy – nazwie, adresie czy formie prawnej – żeby urząd miał aktualne informacje o podatniku.

VAT-R to moment, w którym działalność wchodzi na inny poziom. Zaczyna funkcjonować w systemie VAT – z pełnymi prawami, ale też obowiązkami. To krok, który warto zrobić świadomie, najlepiej przy wsparciu księgowego.

Zgłoszenie składa się przed wykonaniem pierwszej czynności opodatkowanej – z kilkudniowym wyprzedzeniem, żeby urząd zdążył Cię zarejestrować. Dokument trafia do urzędu skarbowego właściwego dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy.

Co zawiera formularz VAT-R(18)?

VAT-R(18) składa się z kilku części:

• Cel i miejsce złożenia zgłoszenia – wybierasz, czy to pierwsza rejestracja, czy tylko aktualizacja danych.
• Dane identyfikacyjne podatnika – NIP, nazwa, adres, dane kontaktowe.
• Zakres obowiązku podatkowego – tu decydujesz, czy chcesz być czynnym podatnikiem VAT, czy korzystasz ze zwolnienia.
• Dane dotyczące transakcji wewnątrzwspólnotowych – zaznaczasz, czy będziesz rozliczać sprzedaż i zakupy w ramach VAT-UE.
• Wniosek o potwierdzenie rejestracji – opcjonalny, jeśli potrzebujesz urzędowego potwierdzenia wpisu.
• Podpis – elektroniczny (profil zaufany lub podpis kwalifikowany) albo własnoręczny w wersji papierowej.

VAT-R(18) – wzór do pobrania

Zanim przystąpisz do wypełniania, warto zapoznać się z aktualnym drukiem zgodnym z wzorcem opublikowanym przez Ministerstwo Finansów.

Wzór zawiera wszystkie aktualne pola i oznaczenia obowiązujące od 1 stycznia 2025 r.

VAT-R(18) to nie tylko dokument, który trzeba złożyć – to punkt startowy całego systemu rozliczeń VAT. Od niego zależy, czy Twoja firma będzie działać legalnie, sprawnie i bez nieporozumień z urzędem.

Czym różni się VAT-R(18) od wcześniejszych wersji?

Ministerstwo Finansów wprowadziło zmiany techniczne i aktualizacje, które odzwierciedlają nowe procedury VAT.

W wersji (18) pojawiły się m.in.:

• doprecyzowane pola dotyczące procedury SME (dla małych i średnich przedsiębiorców),
• ujednolicenie terminologii z nowelizacją ustawy o VAT,
• aktualizacja danych kontaktowych i oznaczeń dla rejestracji w VAT-UE.

Formularz jest spójny z innymi dokumentami składanymi elektronicznie – w tym z e-deklaracjami i KSeF.

Dlaczego VAT-R warto złożyć z pomocą biura rachunkowego?

Na pierwszy rzut oka to tylko kilka stron do wypełnienia, ale każdy wybór ma konsekwencje. Decyzja o byciu czynnym podatnikiem VAT wpływa na całą księgowość – od faktur, przez deklaracje JPK, po rozliczenia kwartalne.

Współpraca z biurem rachunkowym to nie tylko oszczędność czasu. To przede wszystkim bezpieczeństwo formalne – masz pewność, że dane zostały wpisane poprawnie, właściwy urząd został wskazany, a rejestracja przebiegnie bez błędów.

Nasze biuro pomaga:

• ocenić, czy warto (lub trzeba) zarejestrować się do VAT,
• wypełnić i wysłać formularz VAT-R(18) w odpowiednim terminie,
• zgłosić aktualizacje w przypadku zmian danych,
• a także monitorować rejestrację w systemie VAT i VAT-UE.

Artykuł VAT-R(18) – zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług [Wzór do pobrania] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Co to jest deklaracja PCC-3(6)?

Deklaracja PCC-3(6) to wymagany sposób, by poinformować urząd o zawartej transakcji i rozliczyć należny podatek od czynności cywilnoprawnych. Składa się ją w sytuacjach, gdy w transakcji nie uczestniczy notariusz – czyli przy typowych umowach między osobami prywatnymi.

Najczęściej formularz dotyczy takich sytuacji jak:

• zakup samochodu od osoby prywatnej,
• zawarcie umowy pożyczki,
• umowa sprzedaży ruchomości, praw majątkowych lub udziałów w spółce,
• zmiana umowy spółki.

Przy podatku PCC zasada jest prosta: płaci ten, kto nabywa. Fiskus traktuje to jako koszt przejęcia prawa lub rzeczy – niezależnie od tego, czy chodzi o samochód, pożyczkę czy udziały w firmie. Stawka najczęściej wynosi 2% wartości.

PCC-3(6) – wzór do pobrania

Zanim wypełnisz deklarację, warto zapoznać się z oficjalnym wzorcem.
Pobierz aktualny wzór zgodny z deklaracją udostępnioną przez Ministerstwo Finansów i zobacz, gdzie i jakie dokładnie wpisać dane:

Dzięki temu łatwiej będzie Ci sprawdzić, które pola są obowiązkowe, a które dotyczą tylko konkretnych sytuacji (np. pożyczek lub umów spółek).

Kiedy trzeba złożyć PCC-3(6)?

Na złożenie deklaracji mamy 14 dni od dnia zawarcia umowy. Ten termin dotyczy zarówno osób fizycznych, jak i firm. Formularz można złożyć elektronicznie – korzystając z systemu e-Urząd Skarbowy – albo tradycyjnie, w urzędzie właściwym dla miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika.

Po wysłaniu deklaracji przychodzi czas na przelew. Podatek PCC wpłaca się na rachunek swojego urzędu skarbowego, wpisując w tytule np. „Podatek PCC – umowa sprzedaży samochodu”. Dzięki temu urząd bez problemu powiąże wpłatę z konkretną transakcją.

Jak wypełnić formularz PCC-3(6)?

Formularz składa się z kilku prostych części, które trzeba uzupełnić zgodnie z rodzajem transakcji:

1. Miejsce i cel składania deklaracji – wskazuje się właściwy urząd skarbowy i zaznacza, czy jest to nowa deklaracja, czy korekta,
2. Dane podatnika – wpisuje się imię, nazwisko, adres, numer PESEL lub NIP, a w przypadku firmy dane rejestrowe.
3. Przedmiot opodatkowania i treść czynności cywilnoprawnej – opis, czego dotyczy umowa, np. sprzedaży samochodu czy pożyczki.
4. Obliczenie należnego podatku – określenie podstawy opodatkowania, czyli wartości rynkowej rzeczy lub prawa, i wyliczenie wysokości podatku.
5. Obliczenie podatku dla umowy spółki lub jej zmiany – tę część wypełnia się tylko wtedy, gdy czynność dotyczy założenia lub modyfikacji umowy spółki.
6. Podatek do zapłaty – podsumowanie wyliczeń i wskazanie kwoty należnego podatku.

G-I. Informacje dodatkowe, załączniki i podpis – tu można dopisać uwagi, wskazać liczbę załączników oraz podpisać deklarację (elektronicznie lub odręcznie).

Uwaga! Gdy w czynności uczestniczy więcej niż jedna osoba (np. współwłaściciele pojazdu), do deklaracji należy dołączyć załącznik PCC-3/A!

Częste błędy w PCC-3

Urzędy najczęściej zwracają uwagę na kilka powtarzających się pomyłek:

• zaniżenie wartości rynkowej przedmiotu umowy,
• błędny urząd skarbowy,
• brak podpisu,
• niewysłanie załącznika PCC-3/A przy współwłaścicielach,
• pomylenie zadatku lub zaliczki z wartością transakcji.

Dlaczego warto skorzystać z pomocy naszego biura rachunkowego?

Formularz PCC-3 bywa zdradliwy. Z zewnątrz wygląda prosto, ale jeden błędny wpis w wartości rynkowej lub pomyłka w stawce potrafi zakończyć się koniecznością korekty. Dlatego warto skorzystać z pomocy biura rachunkowego, które przejmie formalności i zadba, żeby zgłoszenie przeszło bez poprawek. Nasze biuro pomoże:

• ustalić, czy dana czynność wymaga złożenia PCC-3,
• obliczyć należny podatek i wypełnić formularz,
• przesłać deklarację elektronicznie,
• w razie potrzeby przygotować korektę lub załączniki.

Nie musisz martwić się, czy Twoje rozliczenie jest kompletne – wszystko zostaje zrobione poprawnie, a urząd nie ma powodów do wątpliwości.

Deklaracja PCC-3(6) to pozornie drobiazg, ale jej brak może skutkować niepotrzebnymi problemami. Złożenie jej w terminie to gwarancja spokoju i potwierdzenie, że transakcja została rozliczona zgodnie z prawem.

Artykuł PCC-3(6) – deklaracja w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych [Wzór do pobrania] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Co to jest formularz CIT-8(33)?

CIT-8 to nic innego jak roczne podsumowanie działalności firmy – dokument, w którym pokazujesz, jaki był wynik finansowy firmy i ile wyniósł podatek należny. Składają go wszystkie podmioty objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych, niezależnie od tego, czy w danym roku zarobiły, czy poniosły stratę.

CIT-8(33) obowiązuje dla rozliczeń za 2025 rok. Wersja została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Finansów. To formularz, który kończy rok podatkowy – formalnie, ale też symbolicznie. Potwierdza, że wszystkie przychody, koszty i ulgi zostały ujęte zgodnie z przepisami, a spółka ma za sobą kolejny etap rozliczeń.

Z obowiązku złożenia CIT-8 nie zwalnia nawet brak zysku. Formularz składają m.in.:

• spółki z o.o. i akcyjne,
• spółki komandytowo-akcyjne,
• fundacje i stowarzyszenia prowadzące działalność gospodarczą,
• uczelnie, spółdzielnie i instytuty.

To stały element finansowego rytmu każdej firmy – dokument, który nie jest tylko formalnością, ale też potwierdzeniem, że firma działa transparentnie i zgodnie z przepisami.

Co zawiera formularz CIT-8(33)?

Formularz obejmuje kilka części, które wspólnie tworzą pełny obraz sytuacji finansowej firmy.

Znajdują się w nim m.in.:

• dane identyfikacyjne podatnika,
• wysokość przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu,
• kwota należnego podatku,
• informacje o ulgach i zwolnieniach podatkowych (np. ulga B+R, IP Box),
• dane o dochodach zwolnionych z CIT,
• podpis osoby uprawnionej.

Do formularza dołącza się załączniki – najczęściej CIT-8/O (informacja o odliczeniach od dochodu i ulgach), CIT-D (darowizny) czy CIT/BR (ulga na działalność badawczo-rozwojową). Brak obowiązkowych załączników może skutkować wezwaniem do uzupełnienia deklaracji.

Jak i kiedy złożyć CIT-8(33)?

CIT-8 od dawna nie kojarzy się już z papierowym formularzem i kolejką w urzędzie. Dziś to czysto cyfrowa formalność – składamy ją przez e-Deklaracje lub konto w e-Urzędzie Skarbowym. Dokument podpisuje osoba, która reprezentuje spółkę – zazwyczaj członek zarządu – albo pełnomocnik zgłoszony wcześniej na formularzu UPL-1.

Termin jest jeden i warto go zapamiętać: do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego. Jeśli rok firmy pokrywa się z kalendarzowym, ostateczna data to 31 marca.

Brak zysku nie zwalnia z obowiązku. Nawet jeśli spółka w danym roku działała „na minusie”, deklarację trzeba złożyć. CIT-8 to nie dokument dla firm, które zarobiły — to dokument dla wszystkich, którzy podlegają ustawie o CIT.

Jak przygotować dane do CIT-8?

Wypełnienie deklaracji wymaga kompletnego zestawienia danych finansowych z całego roku.
Do najważniejszych należą:

• przychody ze sprzedaży i pozostałe przychody operacyjne,
• koszty uzyskania przychodów,
• wydatki niezaliczane do kosztów podatkowych,
• odliczenia i ulgi (np. na innowacje, darowizny, CSR, nowe technologie),
• zapłacone zaliczki na CIT.

Oznacza to konieczność współpracy z biurem rachunkowym, które prowadzi księgi rachunkowe i kontroluje, jakie pozycje trafiają do CIT-8.

Co się zmieniło w CIT-8(33)?

Nowa wersja formularza wprowadza kilka doprecyzowań i ułatwień dla podatników. Najważniejsze z nich to:

• aktualizacja sekcji dotyczącej ulg podatkowych – m.in. ulga konsolidacyjna i sponsoringowa,
• dostosowanie oznaczeń do zmian w ustawie o CIT,
• możliwość prostszego powiązania danych z e-sprawozdaniem finansowym,
• poprawione pola dotyczące przychodów i kosztów zagranicznych.

Zmiany upraszczają weryfikację danych przez urzędy skarbowe i zapewniają spójność z elektronicznym obiegiem dokumentów finansowych.

CIT-8(33) – wzór do pobrania

Zanim przystąpisz do wypełniania deklaracji, warto zapoznać się z oficjalnym wzorem.
Pobierz formularz CIT-8(33): wzór zgodny z opublikowanym przez Ministerstwo Finansów. Sprawdź, jakie dane należy wpisać w poszczególnych sekcjach:

Dobrze wypełniony CIT-8 to nie tylko obowiązek wobec fiskusa, ale też element porządku w firmie. To moment, w którym wszystko układa się w całość – przychody, koszty, ulgi i podatek, który zamyka rok. Poprawne rozliczenie daje spokój i pewność, że w razie kontroli nie trzeba będzie niczego tłumaczyć w pośpiechu.

Dlaczego warto powierzyć CIT-8 księgowej?

Choć sam formularz wygląda prosto, jego treść wymaga znajomości przepisów i praktyki. To właśnie tu ujawniają się szczegóły – jak rozliczyć ulgę, kiedy ująć koszt, jak opisać stratę z lat ubiegłych. Dla wielu firm to obszar, w którym lepiej mieć wsparcie kogoś, kto robi to codziennie.

Współpraca z biurem rachunkowym to nie tylko wygoda, ale przede wszystkim bezpieczeństwo. Księgowy zadba o to, by wszystkie dane były spójne, terminy dotrzymane, a deklaracja przeszła bez błędów technicznych w systemie.

Nasze biuro może pomóc na każdym etapie:

• przygotować dane potrzebne do wypełnienia CIT-8,
• zweryfikować przychody, koszty i ulgi podatkowe,
• przesłać deklarację elektronicznie przez e-Urząd Skarbowy,
• monitorować terminy i w razie potrzeby sporządzić korekty.

To właśnie takie wsparcie pozwala prowadzić firmę spokojnie – z pewnością, że formalności są dopięte, a rozliczenia zgodne z przepisami.

Artykuł CIT-8(33) – zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu i należnego podatku dochodowego od osób prawnych pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym jest umowa dożywocia?

W umowie dożywocia właściciel nieruchomości przenosi jej własność na nabywcę, który zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie. Przykładowo senior przekazuje nieruchomość dziecku lub opiekunowi, a w zamian ma zagwarantowane mieszkanie, wyżywienie, pomoc w chorobie i opiekę aż do końca swoich dni.

Umowa dożywocia brzmi bardzo podobnie do darowizny z dożywotnim prawem zamieszkania i często jest z nią mylona. Tak naprawdę te dwa rozwiązania zasadniczo się od siebie różnią. W umowie dożywocia obowiązki opiekuńcze są prawnie wiążące. Jeśli nowy właściciel nie wypełnia swoich zobowiązań, dożywotnik może wystąpić do sądu o rozwiązanie umowy.

Co może być przedmiotem umowy?

Umowa dożywocia w większości przypadków dotyczy nieruchomości – domu, mieszkania lub działki. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żeby objęła również udział w nieruchomości, czyli część współwłasności. Ważne jest to, żeby przedmiot był opisany dokładnie: wraz z numerem księgi wieczystej, adresem i powierzchnią.

Niekiedy umowy dożywocia obejmują gospodarstwa rolne. W takiej sytuacji nabywca, oprócz zapewnienia opieki, często przejmuje obowiązek utrzymania całego gospodarstwa i zobowiązuje się do pracy na jego rzecz.

Co powinna zawierać umowa dożywocia?

Umowa dożywocia jest zawierana w formie aktu notarialnego – w przeciwnym razie nie ma mocy prawnej. Treść umowy ma szczegółowo określać:

• dane stron – zbywcy (dożywotnika) i nabywcy nieruchomości,
• opis przedmiotu umowy,
• zakres świadczeń, jakie nabywca zobowiązuje się zapewnić dożywotnikowi (np. wyżywienie, opiekę, mieszkanie, pomoc w chorobie),
• sposób wykonywania obowiązków (czy dożywotnik mieszka w tej samej nieruchomości, czy przysługuje mu odrębne pomieszczenie),
• klauzulę dotyczącą rozwiązania umowy w razie rażącego naruszenia obowiązków przez jedną ze stron.

Warto precyzować, co rozumiemy przez „utrzymanie” – im dokładniej opiszemy obowiązki, tym mniejsze zajdzie ryzyko konfliktów i nieporozumień w przyszłości.

Obowiązki stron w umowie dożywocia

Zbywca (czyli dożywotnik) przekazuje własność nieruchomości. W zamian nabywca zobowiązuje się zapewnić mu utrzymanie odpowiadające jego potrzebom. Zazwyczaj obejmuje to:

• przyjęcie do swojego domu lub zapewnienie osobnego lokalu,
• wyżywienie, ubranie i środki codziennego użytku,
• opiekę w chorobie i pomoc w codziennym funkcjonowaniu,
• zorganizowanie pogrzebu zgodnie ze zwyczajem.

Zobowiązania te mają charakter osobisty i nie można ich przenieść na inną osobę, co odróżnia umowę dożywocia od czysto finansowych zobowiązań.

Umowa dożywocia a darowizna – jakie są różnice?

W darowiźnie właściciel po prostu przekazuje jakiś majątek, często z dodatkowym zastrzeżeniem o prawie zamieszkania. Przy umowie dożywotniej druga strona bierze na siebie określone obowiązki opiekuńcze – i to właśnie one stanowią ekwiwalent przeniesienia własności.

Najważniejsze różnice to:

• darowizna może zostać cofnięta tylko w wyjątkowych sytuacjach (np. rażąca niewdzięczność),
• umowę dożywocia można rozwiązać sądownie, jeśli nabywca nie wywiązuje się z opieki,
• w przypadku darowizny senior nie ma gwarancji utrzymania – w „dożywociu” ma je wpisane w umowie.

Czy umowę dożywocia można rozwiązać?

Umowa dożywocia może zostać rozwiązana, ale wyłącznie na drodze sądowej. Nie można zrobić tego samodzielnie ani notarialnie. Jeśli między stronami dochodzi do poważnych konfliktów lub nabywca nie wypełnia swoich obowiązków, sąd może:

• zamienić dożywocie na rentę,
• rozwiązać umowę i przywrócić prawo własności dożywotnikowi.

To rozwiązanie ma chronić osobę starszą przed sytuacją, w której zostaje bez opieki i bez majątku.

Umowa dożywocia a podatki

Zawarta umowa dożywocia wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% wartości nieruchomości. Pobiera go notariusz w momencie podpisania aktu, i odprowadza do urzędu skarbowego.

Wzór umowy dożywocia

Umowa dożywocia musi być sporządzona przez notariusza, jednak warto wcześniej zapoznać się z jej treścią. Pobierz wzór, w którym znajdziesz m.in.:

• dane stron,
• szczegółowy opis nieruchomości,
• wykaz obowiązków nabywcy względem dożywotnika,
• zapisy o rozwiązaniu lub zmianie umowy.

Wzór możesz potraktować jako punkt odniesienia przed wizytą w kancelarii notarialnej.

Artykuł Umowa dożywocia – treść i przedmiot umowy [Wzór umowy] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym dokładnie jest umowa przedwstępna?

Jak wskazuje Kodeks cywilny w art. 389 i 390, umowa przedwstępna to zobowiązanie do zawarcia w przyszłości umowy przyrzeczonej – czyli tej „docelowej”. Strony muszą w niej określić istotne warunki przyszłej transakcji, czyli: przedmiot, cenę, termin czy formę podpisania umowy.

Umowę przedwstępną zawiera się najcześciej wtedy, gdy:

• stronom zależy na rezerwacji przedmiotu (np. nieruchomości),
• potrzebny jest czas na uzyskanie kredytu, decyzji administracyjnej lub dokumentów,
• strony chcą mieć pewność, że druga nie wycofa się bez konsekwencji.

Umowa przedwstępna porządkuje współpracę i daje prawne zabezpieczenie, zanim zawrze się umowę ostateczną.

Co powinna zawierać umowa przedwstępna?

Sam dokument nie musi być długi i bardzo rozbudowany, ale jego treść ma ogromne znaczenie. Najważniejsze elementy umowy przedwstępnej to:

• dane obu stron (osób lub firm),
• dokładny opis przedmiotu umowy (np. adres i numer księgi wieczystej przy nieruchomości, oznaczenie sprzętu lub udziałów),
• ustalona cena lub sposób jej obliczenia,
• termin zawarcia umowy przyrzeczonej,
• forma, w jakiej ma zostać podpisana ostateczna umowa (np. akt notarialny),
• zapisy dotyczące zadatku, zaliczki, ewentualnych kar umownych i prawa odstąpienia.

Im precyzyjniejsze zapisy umieści się w umowie przedwstępnej, tym mniejsze zajdzie ryzyko nieporozumień. Najczęściej to właśnie szczegóły decydują o jego skuteczności.

Zadatek, zaliczka, a może obie formy? Co określić w umowie przedwstępnej?

Chociaż te terminy są często używane zamiennie, zadatek i zaliczka oznaczają coś zupełnie innego.
Zadatek ma charakter zabezpieczenia – jeśli jedna ze stron się wycofa, druga może zatrzymać wpłatę (lub żądać jej podwójnego zwrotu).

Zaliczka stanowi natomiast część zapłaty – jeśli transakcja nie dojdzie do skutku, trzeba ją oddać w takiej samej wysokości.

Dlatego w umowie przedwstępnej warto jasno wskazać, z którą formą mamy do czynienia. To jedno zdanie może zadecydować o tym, czy w razie konfliktu odzyskamy środki, czy je utracimy bez możliwości zwrotu.

Czas trwania umowy przedwstępnej i termin podpisania umowy właściwej

Strony samodzielnie ustalają między sobą, jak długo ma obowiązywać umowa przedwstępna. Zazwyczaj wpisuje się konkretną datę –przykładowo: „umowa przyrzeczona zostanie zawarta do 31 stycznia 2026 r.”. Tego typu zapis jest bardzo istotny, bo bez określenia terminu trudno dochodzić swoich praw.

Jeśli jedna ze stron uchyla się od podpisania umowy ostatecznej, druga może:

• żądać odszkodowania, gdy umowa była zawarta w zwykłej formie pisemnej,
• żądać zawarcia umowy przyrzeczonej, jeśli umowa przedwstępna była podpisana w formie aktu notarialnego.

W tym drugim przypadku sąd może nawet wydać orzeczenie zastępujące podpis drugiej strony.

Kiedy warto podpisać umowę przedwstępną u notariusza?

Nie każda sytuacja wymaga aktu notarialnego, ale jeśli chodzi o nieruchomość, to zdecydowanie warto pomyśleć o wizycie u notariusza. Tylko wtedy można dochodzić zawarcia umowy przyrzeczonej przed sądem. W innych przypadkach można liczyć jedynie na odszkodowanie, a to w wielu transakcjach może okazać się niewystarczające.

Notarialna forma przydaje się dodatkowo w umowach między firmami, gdy stawką są duże pieniądze lub wartościowe aktywa. Daje to obu stronom komfort i pewność, że ustalenia są prawnie wiążące.

Wzór umowy przedwstępnej

Pobierz wzór umowy przedwstępnej, aby sprawdzić, jakie zapisy powinny się w niej znaleźć – od danych stron, przez opis przedmiotu umowy, aż po warunki płatności, zadatek i termin zawarcia umowy przyrzeczonej.

Wzór możesz potraktować jako punkt wyjścia. Warto jednak dopasować go do konkretnej sytuacji, najlepiej po konsultacji z naszym biurem rachunkowym lub prawnikiem, jeśli dotyczy działalności gospodarczej.

Dlaczego warto podpisać umowę przedwstępną?

Umowa przedwstępna jest przede wszystkim realnym zabezpieczeniem interesów. Chroni obie strony – sprzedawcę, który nie musi się obawiać, że nabywca zrezygnuje bez słowa, i kupującego, który zyskuje czas na dopięcie formalności. Dobrze przygotowana umowa przedwstępna to coś więcej niż dokument – to gwarancja, że rozmowy nie zakończą się na pustych obietnicach.

Artykuł Umowa przedwstępna – treść i przedmiot umowy [Wzór umowy] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Co to znaczy ugoda?

Zgodnie z art. 917 Kodeksu cywilnego, ugoda jest porozumieniem, w którym strony czynią sobie wzajemne ustępstwa, żeby zakończyć spór lub zapobiec jego powstaniu. Brzmi to dosyć formalnie, ale tak naprawdę jest to skuteczny sposób na znalezienie kompromisu.

Dzięki ugodzie strony rezygnują z części swoich roszczeń lub zmieniają ich zakres w taki sposób, żeby każda coś zyskała – spokój, czas, bezpieczeństwo czy pewność, że druga strona rzeczywiście wykona swoje zobowiązanie.

Ugoda jest dobrowolna. Nie ma obowiązku jej zawarcia, ale kiedy obie strony chcą uniknąć sądu, to właśnie ona staje się najrozsądniejszym rozwiązaniem.

Ugoda – wzór ugody do pobrania

Zanim podpiszesz własną ugodę, warto zobaczyć, jak wygląda taki dokument i co powinien zawierać. Pobierz wzór ugody, w którym znajdziesz:

• miejsce na dane stron,
• opis sytuacji,
• sekcję ustaleń i zobowiązań,
• klauzule końcowe, które ułatwią Ci przygotowanie własnego dokumentu.

To dobra baza, którą można dopasować do swojej sytuacji – niezależnie od tego, czy chodzi o rozliczenie między firmami, spór cywilny czy kwestie pracownicze.

Kiedy warto zawrzeć ugodę?

Zawarcie ugody jest trafnym wyjściem z sytuacji, jeśli konflikt, który wystąpił, może być rozwiązany poprzez porozumienie. Z doświadczenia wynika, że umowa ugody sprawdza się zwłaszcza, jeśli:

• chcesz odzyskać należność od kontrahenta, ale zależy Ci na dalszej współpracy,
• chcesz uniknąć kosztownego i długiego procesu sądowego,
• masz spór z pracownikiem lub wspólnikiem i wolisz polubowne zakończenie, zamiast wnosić sprawę na drogę sądową,
• strony mają różne interpretacje tej samej umowy, ale chcą dojść do kompromisu,
• chcesz zamknąć sprawę w sposób cywilizowany i spokojny.

Ugoda może zostać zawarta zarówno przed wszczęciem postępowania sądowego, jak i w jego trakcie – wówczas mówimy o ugodzie sądowej.

Jakie są rodzaje ugód?

Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje ugody. Pierwszy z nich to ugoda pozasądowa, zawierana bez udziału sądu, między stronami. Ma moc umowy cywilnoprawnej. Jeśli jedna ze stron nie dotrzyma ustaleń, druga może dochodzić swoich praw w sądzie, powołując się na treść ugody.

Drugim rodzajem jest ugoda sądowa – zawierana w toku postępowania. Po zatwierdzeniu przez sąd ma moc wyroku, więc w razie niewykonania można skierować sprawę do egzekucji komorniczej.

Coraz częściej stosuje się również ugodę zawieraną w mediacji. Jest to rozwiązanie łączące zalety porozumienia i bezpieczeństwo sądowego potwierdzenia.

Co powinna zawierać ugoda?

Ugoda, mimo że jest stosunkowo prostym dokumentem, musi być precyzyjna. Powinna jasno określać:

1. Dane stron (imię, nazwisko, adres lub NIP, jeśli dotyczy firm).
2. Opis sporu lub sytuacji, której dotyczy.
3. Ustalenia stron – kto, co, kiedy i w jaki sposób ma wykonać.
4. Wzajemne ustępstwa, np. obniżenie kwoty, odroczenie terminu płatności, rezygnacja z części roszczeń.
5. Termin realizacji ustaleń.
6. Sposób rozwiązania sporu w razie niewykonania ugody.
7. Datę i podpisy obu stron.

Co daje ugoda? Skutki

Zawarcie ugody oznacza, że spór zostaje zakończony. Strony rezygnują z dalszego dochodzenia roszczeń w zakresie objętym porozumieniem.

W przypadku ugody sądowej lub mediacyjnej – po zatwierdzeniu przez sąd – staje się tytułem egzekucyjnym. W tym przypadku jeśli jedna ze stron nie dotrzyma warunków, druga może wystąpić do komornika o egzekucję należności.

Z kolei ugoda pozasądowa ma moc umowy. Można na jej podstawie dochodzić roszczeń w sądzie, ale wcześniej warto spróbować rozwiązać sprawę polubownie.

O czym pamiętać przy podpisywaniu ugody?

Zanim podpiszesz dokument, poświęć chwilę na sprawdzenie kilku kwestii. Chodzi przede wszystkim o to, czy:

• wszystkie ustalenia są zapisane wprost,
• rozumiesz konsekwencje rezygnacji z roszczeń,
• warunki są realistyczne do wykonania (terminy, kwoty, formy zapłaty),
• dokument zawiera podpisy obu stron,
• i – w przypadku większych kwot – czy warto skonsultować go z prawnikiem.

Dlaczego warto zawrzeć ugodę?

Zawarcie umowy ugody to często najlepszy sposób na to, żeby zakończyć konflikt z klasą, bez przeciągających się procesów, bez nerwów, z jasnymi ustaleniami i realną szansą na zachowanie relacji biznesowych lub prywatnych. Odpowiednio skonstruowana ugoda to dokument, który daje obu stronom spokój i przewidywalność.

Artykuł Ugoda – czym jest i kiedy się ją zawiera? [Wzór ugody] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Część deklaracyjna JPK_V7M

Ten tekst opisuje proces wypełniania deklaracji podatkowej, która jest niezbędna do ustalenia końcowej kwoty podatku należnego lub do zwrotu. Podaje ona sumę wszystkich transakcji realizowanych w danym miesiącu, opartą na danych z ewidencji, gdzie sumy kontrolne z tej ewidencji stanowią podstawę do obliczeń w deklaracji. Deklarację należy składać miesięcznie.

Podczas wypełniania deklaracji podatkowej, konieczne jest wskazanie odpowiedniego urzędu skarbowego, który zależy od kilku czynników:

• dla osób prawnych lub jednostek organizacyjnych bez osobowości prawnej jest to urząd skarbowy odpowiedni dla adresu ich siedziby,
• dla osób fizycznych – urząd skarbowy właściwy dla ich miejsca zamieszkania,
• jeśli podatnik nie ma siedziby ani stałego miejsca działalności gospodarczej w Polsce, ale prowadzi działalność przez stałe miejsce na terytorium Polski, właściwy jest Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście. Jeżeli jednak takie stałe miejsce działalności jest, stosuje się odpowiednie przepisy ustalające właściwość urzędu.

W kontekście danych niezbędnych do wyliczenia wysokości podatku naliczonego należy wykazać tylko wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego, z uwzględnieniem ewentualnych korekt. Podatnik powinien wskazać jedynie te kwoty, na które przysługuje mu prawo do odliczenia VAT od podatku należnego lub na które ma prawo do zwrotu w danym okresie rozliczeniowym, zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonawczymi. Nie uwzględnia się więc w deklaracji operacji, które nie kwalifikują się do odliczenia VAT czy takich, od których podatnik zrezygnował z odliczenia.

Korekta JPK_V7M

Od października 2020 roku weszły w życie nowe regulacje, które zmieniają format pliku Jednolitego Pliku Kontrolnego, wprowadzając jego nową strukturę. Ta struktura obejmuje część deklaracyjną, pokrywającą się z pozycjami deklaracji VAT oraz część ewidencyjną, która zastępuje wcześniej używany przez przedsiębiorców plik JPK_VAT i służy jako rejestr sprzedaży i zakupów.

Podczas korygowania pliku JPK_V7M, ważne jest rozróżnienie, czy korekta wpływa na wysokość podatku należnego i naliczonego. Jeśli korekta nie wpływa na te kwoty, stosowane jest stornowanie w części ewidencyjnej. Obejmuje to usunięcie błędnego wpisu poprzez dodanie go z symbolem minus oraz wprowadzenie prawidłowego wpisu. W takim przypadku konieczne jest także podanie numeru pierwotnego dokumentu. Te zmiany nie wpływają na wartość VAT.

Gdy korekta wpływa na wysokość podatku należnego (na przykład w przypadku transakcji sprzedaży) lub na wysokość podstawy opodatkowania, należy ją zarejestrować w ewidencji z numerem nowego dokumentu korygującego. Dotyczy to zarówno sprzedaży, jak i zakupów. Jeżeli przedsiębiorca zauważy błąd nie wpływający na podatek przed wysłaniem pliku JPK, może wysłać tylko poprawiony wpis bez potrzeby stornowania.

Korekta może dotyczyć zarówno części deklaracyjnej, jak i ewidencyjnej JPK lub obu jednocześnie, w zależności od rodzaju popełnionego błędu. Ważne jest również, aby pamiętać o ograniczonym czasie na złożenie korekty JPK V7m. Przedsiębiorca ma na to 14 dni od daty wykrycia błędu lub zmiany danych w rejestrze VAT. Jeśli korekta zostanie dostarczona po tym terminie, może zostać nieuwzględniona, co w skrajnych przypadkach może skutkować nałożeniem sankcji na przedsiębiorcę.

Rozliczenia miesięczne i kwartalne a JPK_V7M

W niektórych sytuacjach, związanych ze zmianą metody rozliczeń lub charakterem transakcji, powstaje konieczność składania deklaracji JPK_V7M za okresy miesięczne. Zmiana ta dotyczy małych podatników, którzy przestają rozliczać się metodą kasową (czyli rozliczeń VAT na podstawie dat zapłaty) oraz tych, którzy tracą możliwość kwartalnego rozliczania się z VAT ze względu na charakter transakcji (zgodnie z załącznikiem 15 do ustawy o VAT, dotyczącym transakcji na kwotę powyżej 50.000 zł) lub ze względu na przeprowadzenie tzw. importu towarów, który jest rozliczany przez deklarację VAT. W takich przypadkach rozliczenia miesięczne należy rozpocząć od pierwszego miesiąca kwartału, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty 50.000 zł:

• jeżeli do przekroczenia tej kwoty dojdzie w pierwszym lub drugim miesiącu kwartału, deklarację za pierwszy miesiąc kwartału należy złożyć najpóźniej do 25. dnia miesiąca po drugim miesiącu kwartału,
• jeżeli przekroczenie kwoty nastąpi w trzecim miesiącu kwartału, rozliczenie miesięczne zaczyna się od następującego po nim kwartału.

Dodatkowo podatnicy, którzy zrezygnowali z kwartalnych rozliczeń VAT, mogą powrócić do składania JPK-V7M po czterech kwartałach od momentu rezygnacji. W przypadku zawieszenia działalności gospodarczej podatnicy są zwolnieni z obowiązku składania JPK_V7M, chyba że w okresie zawieszenia nadal realizowane są czynności opodatkowane VAT.

Jeśli zajmujesz się ewidencją zakupu i sprzedaży VAT lub regularnie składasz deklaracje VAT-7, nie przegap istotnej zmiany w przepisach dotyczących Jednolitego Pliku Kontrolnego. Od tego roku wprowadzono nową wersję pliku, JPK_V7M, która łączy deklarację VAT oraz ewidencję w jednym dokumencie, co znacząco usprawnia proces raportowania. W naszym artykule znajdziesz dołączony wzór pliku JPK_V7M, który możesz pobrać i wykorzystać od razu. Dzięki temu będziesz na bieżąco z najnowszymi wymogami i upewnisz się, że Twoje dokumenty są kompletne i prawidłowo wypełnione. Pobierz wzór JPK_V7M teraz i przekonaj się, jak łatwo można zoptymalizować swoje obowiązki podatkowe.

Artykuł Jednolity Plik Kontrolny dla ewidencji zakupu i sprzedaży VAT cz. 2 pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym jest JPK_V7M?

Dokument JPK_V7M to niezwykle ważny plik, który każdy podatnik VAT jest zobowiązany dostarczać miesięcznie do odpowiedniego urzędu skarbowego. Ten obowiązek dotyczy sytuacji, gdy podatnik nie stosuje specjalnych metod rozliczeniowych i musi złożyć ten dokument niezwłocznie, najpóźniej do 25. dnia miesiąca po miesiącu, który jest przedmiotem rozliczenia. Obowiązek ten dotyczy wszystkich podatników od 1 października 2020 roku.

W celu prawidłowego wypełnienia tego dokumentu, podatnik musi dysponować pełnymi danymi o wszelkich operacjach gospodarczych prowadzonych w danym okresie. Dokument ten wypełniany jest cyklicznie każdego miesiąca, a pola dotyczące ewidencji zakupów i sprzedaży (w części ewidencyjnej JPK_VAT7M) wymagają szczegółowego uzupełnienia, aby umożliwić właściwe rozliczenie podatku.

Struktura JPK_V7M obejmuje dwie główne części: ewidencję VAT oraz deklarację VAT, które należy wypełnić równocześnie i przesłać jako jeden plik do urzędu skarbowego. Nie można wysłać samej deklaracji, pomijając część ewidencyjną; takie działanie wymagałoby korekty przesyłanego dokumentu JPK_V7M.

Podatnicy, którzy zdecydują się przejść na rozliczenia kwartalne, muszą składać dokumenty JPK_V7K, ale nadal muszą wypełniać i przesyłać miesięczne ewidencje VAT jako część JPK_V7M. Dokument JPK_V7M jest ważny do momentu likwidacji firmy, zawieszenia działalności lub przejścia na wspomniane rozliczenia kwartalne.

Podpisując JPK_V7M, można użyć podpisu kwalifikowanego. W przypadku podatników będących osobami fizycznymi możliwe jest także użycie danych autoryzujących. Jeżeli dokumenty są przesyłane przez pełnomocnika, jak na przykład biuro rachunkowe, konieczne jest złożenie formularza UPL-1 oraz używanie podpisu kwalifikowanego.

Część ewidencyjna JPK_V7M

Aby właściwie wypełnić ten dokument, podatnik potrzebuje kompletnych danych dotyczących wszystkich działalności, które prowadzi. Dokumentacja jest aktualizowana regularnie, każdego miesiąca. Wszystkie sekcje formularza dotyczące rejestru zakupów i sprzedaży muszą być uzupełnione tak, aby umożliwić odpowiednie rozliczenie podatkowe.

Jak wypełnić pola ewidencji JPK_V7M?

W rejestrze zakupów i sprzedaży muszą być zawarte podstawowe informacje, które umożliwiają odpowiednie rozliczenie podatkowe oraz przygotowanie zbiorczego zestawienia danych. Szczególnie istotne są informacje o typie transakcji i jej opodatkowaniu, wysokości podatku należnego oraz jego korektach, z uwzględnieniem różnych stawek podatkowych, wartości podatku naliczonego, które obniżają podatek należny, w tym jego korekty, danych dotyczących kontrahentów oraz dokumentacji dotyczącej sprzedaży i zakupów.

Te dane muszą być dostarczone zgodnie z przepisami rozporządzenia dotyczącego szczegółowego zakresu danych w dokumentacji podatkowej i rejestrach dla podatku od towarów i usług (Dz. U. 2019, poz. 1988). Wymagania te obejmują zapewnienie dokładności rozliczeń podatkowych (nowy wymóg określenia procedur podatkowych w JPK_V7M), identyfikację typów dokumentów stanowiących podstawę wpisów (WEW, RO, FP, inne), monitoring obowiązków podatników przez organy podatkowe, identyfikację obszarów podatnych na nadużycia podatkowe (nowy obowiązek opisania grup towarów i usług GTU) oraz techniczne i organizacyjne możliwości prowadzenia przez podatników odpowiednich rejestrów.

Należy dokładnie zweryfikować wszystkie wymagane pola w nowym rejestrze VAT zakupu i sprzedaży, który jest niezbędny do przygotowania pliku JPK_V7M.

W systemie ewidencyjnym służącym do rozliczania podatku podatnicy rejestrują faktury i inne dokumenty według daty, kiedy powstaje obowiązek podatkowy. Nie należy uwzględniać innych dat, takich jak data wystawienia faktury, otrzymania zaliczki czy zapłaty, o ile nie wiążą się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Zasada ta dotyczy także ewidencji przekazywanej za pierwsze dwa miesiące kwartału, mimo że rozliczenie kwartalne następuje wraz z przekazaniem deklaracji podatkowej w trzecim miesiącu.

1. Daty są prezentowane w formacie rok, miesiąc, dzień, a wartości ujemne oznacza się znakiem minus. Podczas rejestrowania transakcji dotyczących dostawy towarów lub usług, w JPK_V7 trzeba wskazać wszystkie odpowiednie oznaczenia GTU i procedur podatkowych dla każdego dokumentu, a nie dla poszczególnych transakcji zawartych w dokumencie. Nie ma potrzeby dzielenia dokumentów na pojedyncze transakcje w ewidencji.
2. Wszystkie kwoty w ewidencji są wyrażone w złotych polskich, zgodnie z podstawami opodatkowania i kwotami podatku, podczas gdy na fakturach kwota podatku musi być pokazana w walucie polskiej. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów nie rozdziela się dostawy między klientów a przemieszczenia towarów dla własnych potrzeb podatnika, a oba typy dostaw są rejestrowane razem.
3. Jeśli w danym miesiącu nie ma żadnych transakcji wpływających na podatek, należy wpisać „0,00” (pusta ewidencja). Ewidencja nie zawiera zaokrągleń, w przeciwieństwie do deklaracji. Kwoty z dokumentów są przepisywane dokładnie, a przy przeliczeniach walut stosuje się zaokrąglenia do grosza.
4. Wyłącznie kwota podatku naliczonego i wartość towarów i usług, które dają prawo do odliczenia VAT, powinny być wykazywane. Nie rejestruje się czynności, które nie uprawniają do odliczenia podatku. W przypadku częściowego odliczenia VAT podatnik wykazuje tylko te dane, które uprawniają do częściowego odliczenia.
5. Przychody z dostawy towarów i usług opodatkowanych na zasadach marży powinny wykazywać wartości marż, w tym marże ujemne, a podatek od marży ujemnej wynosi „zero”. Podstawa opodatkowania równa jest sumie marż, a podatek należny oblicza się od każdej podstawy opodatkowania.
6. Faktury do 450 zł brutto nie są ujmowane w JPK_V7M. Ich sprzedaż rejestruje się zbiorczym dokumentem fiskalnym. W przypadku faktur o wyższej wartości wystawianych do paragonów wartość zbiorczego zestawienia fiskalnego zmniejsza się o wartość takiej faktury.

W drugiej części artykułu omówimy część deklaracyjną oraz korektę JPK_V7M. Wyjaśnimy też kwestię rozliczeń miesięcznych oraz kwartalnych.

Artykuł Jednolity Plik Kontrolny dla ewidencji zakupu i sprzedaży VAT i deklaracji VAT-7 [PDF] pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.