MSSF 16 Leasing

Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości podjęła decyzję o uszczegółowieniu standardu MSSF 16, wskazując, że w przypadku leasingu zwrotnego można mówić, iż zobowiązanie do wnoszenia zmiennych opłat leasingowych spełnia definicję tzw. zobowiązania leasingowego.

Co to oznacza? W ramach transakcji leasingu zwrotnego dana jednostka musi ująć oczekiwane opłaty zmienne w ramach części wyliczeń zobowiązania leasingowego, co potem można amortyzować według efektywności stopy procentowej. Na tej podstawie musi też wyliczyć zachowaną część praw do składnika środków trwałych.

Gdyby jednostka nie mogła oszacować przyszłych płatności zmiennych, następuje odwrócenie kolejności prowadzonych wyliczeń: wpierw oszacowuje zachowaną część praw do środka trwałego, a potem przy zachowaniu proporcji w stosunku do wartości księgowej rozpoznaje aktywa z tytułu prawa do użytkowania. Wtedy też ujmuje wynik transakcji w wysokości odwrotności zachowanej części praw do środka trwałego i ujmuje swoje zobowiązanie leasingowe jako kwotę, która ma bilansować księgowanie.

W związku z tą zmianą tego typu przypadki oznaczają, że zachowana część praw do środka trwałego powinna być szacowana przy zastosowaniu mierników fizycznych lub czasowych.

Uszczegółowienia MSR 1

Uszczegółowieniu podlega nurtująca od lat księgowych kwestia tego, jak odróżnić zobowiązanie krótkoterminowe od długoterminowego. Szczególnie często zastanawiano się nad przypadkami tzw. krańcowymi.

Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości poruszyła kwestię m.in. naruszenie warunków umowy kredytowej, które dawałyby bankom prawo do wypowiedzenia umowy kredytu. Problemem było to, czy można w takim przypadku dokonać reklasyfikacji zobowiązania – tak, aby zamiast długoterminowe, było uznawane za te krótkoterminowe.

Ostatecznie uznano, że na prezentowanie przez jednostkę zobowiązania jako krótko- lub długoterminową wpływają tylko te warunki umów kredytowych, z którymi jednostka była zobowiązana być w zgodzie na lub przed datą raportową.

W sprawozdaniu finansowym trzeba jednak opisać naruszenie warunków umowy, nawet jeśli nie było wymogu przemianowania jej z długoterminowej na krótkoterminową.

Zmiany finansowania dostawców w MSR 7 i MSF 7

W tych standardach pojawił się obowiązek dodatkowych ujawnień związanych z transakcjami finansowymi dostawców. Przede wszystkim od wejścia w życie tych zmian transakcjami finansowania dostawców nie są instrumenty kredytowe, które zostały przyznane inicjatorowi w celu bezpośredniego płacenia przez niego dostawcom.

Inaczej mówiąc, w wyniku wejścia w życie tych zmian finansowanie dostawców ma miejsce wtedy, gdy dana instytucja finansująca bezpośrednio płaci dostawcom, z kolei zaś inicjator ma zobowiązanie do tych dostawców.

Przy tego typu transakcjach inicjator powinien uzupełnić ujawnienia o:

• Informacje pozwalające użytkownikom sprawozdań finansowych na ocenę sposobu wpływu transakcji na zobowiązania oraz przepływy pieniężne jednostki; a także
• Informacje pozwalające na zrozumienie wpływu tego typu transakcji na ryzyko płynności jednostki oraz jak ryzyko może wpłynąć na usunięcie dostępności.

W związku z MSR 7 istnieje obowiązek ujawnienia:

• Warunki transakcji finansowania dostawców;
• Efekt i typ niegotówkowych zmian zaistniałych w wartościach księgowych tych zobowiązań finansowych, które są częścią danego typu umowy;
• Uzgodnienia zarówno na początek, jak i na koniec okresu:
  • Wartości księgowej zobowiązań finansowych, które zostały objęte tego typu transakcjami – wskazując przy tym linię bilansu, w której są ujęte;
  • Wartości księgowej zobowiązań objętych powyższym podpunktem, w przypadku których nastąpiła już wypłata do dostawców;
  • Zakresu wydłużeń dat płatności obowiązujących dla inicjatora dla transakcji, które są objęte finansowaniem dostawców. W tym miejscu ma być to przedstawione w porównaniu ze zobowiązaniami handlowymi, które nie są objęte takim finansowaniem.

Artykuł Nowe zmiany w MSR/MSSF w 2024 r. pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.