Leasing samochodowy a koszty uzyskania przychodu

Właściciele firm mogą rozliczyć koszty związane z zakupem samochodu osobowego w ramach leasingu operacyjnego lub finansowego. Obie opcje wiążą się z określonymi konsekwencjami podatkowymi. Zgodnie z nowelizacją Ustawy o podatku dochodowym, która weszła w życie 1 stycznia 2019 r., przedsiębiorca może zaliczyć część wydatków związanych z leasingiem do kosztów uzyskania przychodów. Wszystko jednak zależy od wartości auta.

Samochód osobowy do 150 000 zł netto (spalinowy/hybrydowy) lub do 225 000 zł netto (elektryczny) – w KUP można wrzucić całość opłat związanych z leasingiem tj. czynsz inicjalny i raty. W przypadku pojazdów o wartości przekraczającej powyższe limity kosztem uzyskania przychodu będzie ta część należności, która proporcjonalnie do ceny auta, nie przekracza 150 000 zł lub 225 000 zł.

Na czym polega finansowy leasing auta osobowego?

Nabywając samochód osobowy na zasadach leasingu finansowego, do kosztów uzyskania przychodów można zakwalifikować część odsetkową dotyczącą rat (pod warunkiem ich zapłaty). Podatnik uprawniony jest również do wprowadzenia pojazdu do ewidencji środków trwałych i amortyzowania go w czasie za pomocą dwóch metod:

• amortyzacja liniowa – jest to podstawowy sposób amortyzacji samochodu osobowego, w którym stawka wynika z ustawowego wykazu (załącznik do ustawy o PIT) i wynosi 20% w skali roku. Oznacza to, że pojazd będzie amortyzowany przez 5 lat;
• amortyzacja indywidualna – znajduje zastosowanie w przypadku samochodów używanych (przed nabyciem użytkowane przez okres minimum 6 miesięcy) oraz ulepszonych. Maksymalna stawka amortyzacji, jaką można zastosować, wynosi 40% w skali roku, co oznacza, że auto będzie amortyzowane przez 2,5 roku.

Należy pamiętać, że w przypadku samochodu osobowego o wartości powyżej 10 000 zł, właściciel nie może zastosować amortyzacji jednorazowej. Należy także uiścić podatek VAT w całości z góry przy pierwszej racie tuż po odbiorze pojazdu. W ramach leasingu finansowego umowa podpisywana jest na co najmniej 6 miesięcy.

Co oznacza operacyjny leasing samochodowy?

Ta forma prawna polega na udostępnieniu przedsiębiorcy samochodu osobowego, ale bez przeniesienia prawa własności do auta. W dniu zawarcia umowy opłaca on czynsz inicjalny oraz raty wraz z podatkiem VAT dodawanym do każdej z nich. W tym przypadku nie następuje pełna spłata wartości początkowej pojazdu, dlatego po zakończeniu umowy zostaje on zwrócony właścicielowi, czyli leasingodawcy. Przedsiębiorca może jednak go wykupić na własność za określony procent.

Zaletą leasingu operacyjnego auta jest możliwość odliczenia wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem pojazdu, a także rat leasingowych. Ponadto do dokonywania odpisów amortyzacyjnych uprawniona jest firma leasingowa, czyli formalny właściciel samochodu osobowego. To on ponosi ryzyko w przypadku odstąpienia od umowy. Przedsiębiorca nie wprowadza więc do ewidencji środków trwałych auta użytkowanego na podstawie leasingu operacyjnego.

Zalety leasingu na jednoosobową działalność gospodarczą

Korzystając z tej formy finansowania samochodu osobowego, przedsiębiorcy mogą zainwestować w rozwój firmy, nawet jeżeli nie są w stanie jednorazowo przeznaczyć na ten cel sporych środków. Leasing w jednoosobowej działalności gospodarczej wiąże się także z możliwością zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu całości raty (części kapitałowej i odsetkowej) – w przypadku leasingu samochodów osobowych obowiązuje limit do 150 tysięcy złotych. Firma ma również prawo odliczać naliczany VAT w wysokości 50% lub 100% – jeżeli pojazd jest używany wyłącznie w celach służbowych, a warunki formalne zostały dochowane.

Choć leasingobiorca nie staje się właścicielem pojazdu, może odliczać wydatki eksploatacyjne, np. koszty serwisu, płynów, wymiany opon czy wycieraczek – 75% w przypadku samochodów używanych w sposób mieszany (do celów firmowych i prywatnych) oraz 100%, jeżeli auto będzie wykorzystywane wyłącznie na rzecz prowadzonej działalności (warunkiem jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu).

Ważną zaletą leasingu operacyjnego w jednoosobowej działalności gospodarczej jest możliwość regularnej wymiany pojazdu na nowy. W tym celu wystarczy zrezygnować z wykupu i podpisać nową umowę po zakończeniu aktualnie obowiązującej. Finansujący jest także w stanie uzyskać atrakcyjne zniżki u dealerów samochodowych, dzięki czemu przedsiębiorca nie płaci zbyt wysokiej raty.

Leasing samochodowy a podatek VAT

Nabywając samochód na firmę w ramach usługi leasingu, przedsiębiorca może rozliczyć VAT dwoma sposobami, w zależności od celu, w jakim pojazd jest wykorzystywany w działalności gospodarczej. Jeżeli auto używane jest zarówno na prywatne, jak i służbowe potrzeby, podatnik ma prawo do odliczenia jedynie 50% kwoty podatku VAT od wszystkich rat leasingowych. Ograniczenie to dotyczy również wydatków związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego, w tym paliwa.

Natomiast, gdy przedsiębiorca zadeklaruje, że samochód osobowy jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT. Należy jednak pamiętać o zgłoszeniu do urzędu skarbowego pojazdu ​jako firmowego na formularzu VAT-26, przygotowaniu regulaminu używania auta w firmie i prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu. Wszelkie wątpliwości dotyczące kwestii leasingu samochodowego rozwieje PG Partner Gospodarczy – biuro rachunkowe Łódź.

Artykuł Leasing samochodowy w działalności gospodarczej pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

B2B a umowa o pracę

Przejście z tradycyjnej umowy o pracę na współpracę B2B wiąże się przede wszystkim ze zmianą statusu prawnego. Z pracownika stajesz się przedsiębiorcą, a to wiąże się z większą swobodą, ale i odpowiedzialnością. W umowie B2B sam decydujesz, gdzie i kiedy pracujesz, co może przyczynić się do lepszego balansu między życiem zawodowym a prywatnym. Z drugiej strony odpowiadasz za własne składki ZUS, podatki i księgowość, a to wymaga dodatkowej wiedzy i organizacji.

Chcesz założyć pierwszą działalność? W prowadzeniu księgowości pomoże Ci nasze biuro rachunkowe Poznań, a także nasze oddziały w Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Szczecinie, Krakowie, Katowicach, Łodzi, Rzeszowie oraz Lublinie.

Umowa B2B. Na czym polega taki kontrakt?

Umowa B2B to kontrakt cywilnoprawny, który zakłada świadczenie usług przez jednoosobową działalność gospodarczą na rzecz innego przedsiębiorcy. W odróżnieniu od umowy o pracę, umowa B2B nie tworzy stosunku pracy. Jest elastyczniejsza pod względem warunków współpracy, np. miejsca i czasu wykonywania zadań. Możesz w ten sposób świadczyć usługi na rzecz byłego pracodawcy, ale też nowych firm, z którymi podpiszesz kontrakt.

Zatrudnienie B2B a rozliczenie składek

Przy umowie B2B koszty prowadzenia działalności, w tym składki ZUS i podatki, spoczywają na przedsiębiorcy. Warto zauważyć, że w przypadku świadczenia usług dla byłego pracodawcy w pierwszym roku działalności nie można skorzystać z preferencyjnych składek ZUS. W takim przypadku nie możesz też wybrać podatku liniowego czy ryczałtu.

Jak przejść z umowy na kontrakt B2B?

Aby przejść z UoP na B2B, najpierw niezbędna jest jednoosobowa działalność gospodarcza, którą musisz zarejestrować. Następnie zawierasz umowę B2B, która powinna być pozbawiona cech charakterystycznych dla stosunku pracy. Chodzi o pracę pod kierownictwem pracodawcy czy w miejscu przez niego wyznaczonym.

Przykład:

Tomasz po zakończeniu umowy o pracę rozpoczął działalność gospodarczą i podpisał umowę B2B z byłym pracodawcą. W pierwszym roku może on korzystać tylko ze skali podatkowej i musi opłacać pełne składki ZUS. W kolejnych latach ma już większą swobodę wyboru formy opodatkowania.

Jeśli nie masz adresu firmy lub nie chcesz rejestrować jej np. pod prywatnym adresem, możesz skorzystać z wirtualnego biura. BIURO29 umożliwia Ci korzystanie z adresu do korespondencji i kompleksową jej obsługę wraz z odesłaniem na życzenie w dowolne miejsce. To nie wszystko, czeka na Ciebie dostęp do sal konferencyjnych zupełnie za darmo. Dzięki temu ograniczysz koszty wynajmu czy zatrudnienia pracowników stacjonarnie.

Zapoznaj się z naszą ofertę i zamów umowę, a my pomożemy Ci w formalnościach.

Przejście z umowy o pracę na B2B wymaga wykonania następujących kroków:

1. Analiza sytuacji: Zastanów się, czy potencjalne korzyści z B2B przeważają nad stabilnością umowy o pracę.
2. Zakończenie umowy o pracę: Przestrzegaj okresu wypowiedzenia i upewnij się, że wszystkie zobowiązania zostały zakończone.
3. Rejestracja działalności: Załóż jednoosobową działalność gospodarczą, wybierz formę opodatkowania i zarejestruj się w ZUS.
4. Warunki współpracy: Negocjuj z byłym pracodawcą warunki umowy B2B, czyli zakres obowiązków i wynagrodzenie.
5. Sporządzenie umowy: Upewnij się, że umowa B2B jest pisemna i nie zawiera elementów typowych dla umowy o pracę.
6. Księgowość: Zdecyduj, czy sam będziesz prowadził księgowość, czy skorzystasz z biura rachunkowego. Pamiętaj o fakturach i podatkach, które zwłaszcza na początku drogi mogą sprawiać Ci trudności.
7. Monitorowanie działalności: Śledź dochody i wydatki, dostosowując działalność do potrzeb rynku.
8. Ochrona prawna: Rozważ ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i inne formy ochrony prawnej.
9. Rozwój kompetencji: Inwestuj w szkolenia i kursy, aby podnosić wartość swoich usług.
10. Networking: Buduj sieć kontaktów zawodowych, która pomoże w zdobywaniu nowych zleceń.

Przejście z umowy o pracę na B2B – podsumowanie

Podsumowując, przejście z UoP na B2B daje możliwość skorzystania z pewnych preferencji podatkowych i składkowych. Jednak istnieją wyjątki, które dobrze jest znać przed podjęciem decyzji. Warto skonsultować się z doradcą, aby dokładnie zrozumieć wszystkie aspekty takiej zmiany.

Artykuł Przejście z umowy o pracę na B2B – najważniejsze informacje pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym jest Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów?

Wielu przedsiębiorców myśli, że musi to być fizyczna książka przychodów i rozchodów. Jednak jak się okazuje, nie musi ona przyjmować wcale takiej formy. Bardzo często jest to nic innego jak dokument elektroniczny. Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów, czyli PKPiR, jest przejrzystą i niezwykle prostą ewidencją pozwalającą na zapisanie wszelkich zdarzeń gospodarczych, jakie mają miejsce w firmie. Inaczej mówiąc, są to wszelkie przychody i koszty, jakie poniosło dane przedsiębiorstwo. PKPiR umożliwia w wygodny sposób wyliczanie zaliczek w ramach podatku dochodowego – z czego korzystają m.in. firmy będące na opodatkowaniu ogólnym lub liniowym.

Kto może lub musi prowadzić PKPiR?

Możliwość prowadzenia Księgi Przychodów i Rozchodów opiera się na potrzebie sprawnego księgowania obrotu przedmiotami i usługami, kosztami i wszelkimi wydatkami oraz przychodami firmy. Jest to rozwiązanie obligatoryjne w przypadku takich biznesów jak jednoosobowa działalność gospodarcza, jeśli firmy takiej dotyczy opodatkowanie na zasadach ogólnych lub też podatek liniowy. Jest to również wymagane od:

• Spółek cywilnych;
• Spółek jawnych;
• Spółek cywilnych.

Co więcej, księgowość uproszczona dla JDG oraz wspomnianych spółek jest dostępna tak długo, jak przychody netto nie przekroczą 2 mln euro. Inaczej mówiąc, taka firma spełnia status tzw. małego podatnika. Księga Przychodów i Rozchodów to tzw. księgowość uproszczona, więc firmy, które przekraczają wskazany powyżej przychód, są zobowiązane do prowadzenia pełnej księgowości.

Jak powinna wyglądać Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów?

PKPiR w zasadzie funkcjonuje jako księga podatkowa. Jej wzór, a także i zasady prowadzenia opisuje Rozporządzenie Ministra Finansów. Sama księga składa się z 16 kolumn, w których zawarte są informacje dotyczące wydatków, sprzedanych towarów i usług.

Obowiązujący wzór PKPiR

Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów składa się z następujących kolumn:

• Pierwsza kolumna zawiera numer porządkowy.
• Druga kolumna z kolei zawiera informacje o dacie uzyskania przychodu lub też poniesienia wydatku.
• Trzecia kolumna zawiera numer dokumentu będącego podstawą wpisu – mowa tu o rachunku bądź też fakturze.
• Czwarta i piąta kolumna z kolei mieszczą informacje o kontrahentach – czyli nazwy oraz adresy.
• Szósta kolumna informuje o rodzaju przychodu bądź też wydatku, jaki obowiązuje w danym przypadku.
• Siódma kolumna zawiera dane dotyczące przychodów wynikających ze sprzedaży usług i towarów.
• Ósma kolumna przedstawia pozostałe przychody wynikające m.in. z wynagrodzenia przedsiębiorcy, odpłatnego zbycia składników majątku itp.
• Dziewiąta kolumna stanowi sumę przychodów zawartych w kolumnach siódmej i ósmej.
• Dziesiąta kolumna jest miejscem, w którym przedsiębiorca musi wpisać wartość wszystkich zakupionych towarów, a także usług – musi to zrobić według cen zakupu.
• Jedenasta kolumna uwzględnia koszty uboczne, ponoszone przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym zakupem. Są to m.in. koszty transportu, ubezpieczenia towaru w drodze czy też załadunku.
• Dwunasta kolumna stanowi miejsce odpowiednie do wpisania wynagrodzenia brutto, jakie otrzymują pracownicy. Dotyczy to nie tylko umowy o pracę, ale również umowy zlecenia, a także umowy o dzieło.
• Trzynasta kolumna jest miejscem odpowiednim do wpisania wszelkich pozostałych kosztów, które nie zostały uwzględnione w kolumnie dziesiątej, jedenastej i dwunastej. Tu można wymienić m.in.:
  • Opłaty za energię; Opłaty za gaz; Opłaty za wodę; Czynsz za lokal; Opłaty za paliwo; Opłaty za telefon; Wydatki remontowe; Koszty podróży służbowej; Amortyzację środków trwałych; Składki na ubezpieczenia pracowników.
• Czternasta kolumna jest miejscem do zsumowania kosztów z kolumny dwunastej i trzynastej (podobnie jak kolumna dziewiąta sumuje przychody uwzględnione w kolumnie siódmej i ósmej).
• Piętnasta kolumna nie musi być wypełniana – stanowi miejsce, w którym przedsiębiorca wpisuje zaszłości gospodarcze, których nie wymienił wcześniej.
• Szesnasta kolumna jest okazją do wpisania wszelkich uwag i komentarzy odnoszących się do zapisków we wszystkich pozostałych kolumnach.

Czym jest JPK PKPiR?

Istnieje coś, co nazywa się Jednolitym Plikiem Kontrolnym dla Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów – w skrócie JPK PKPiR. Jest to plik elektroniczny, który od 1 lipca 2018 roku przedsiębiorcy są zobowiązani przedstawiać na żądanie organów podatkowych oraz na żądanie organów kontroli skarbowej. Plik ten musi obejmować wszelkie zawarte w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów dane. W swej strukturze plik ten ma zawierać dane umożliwiające weryfikację przez urząd poprawności wpisanego przez podatnika dochodu. W praktyce plik składa się z dwóch sekcji:

1. Sekcja PKPiR info:
   Wartość spisu z natury na początek i koniec roku; Koszt uzyskania przychodu; Dochód.
2. Sekcja PKPiR wiersze:
   Liczba porządkowa; Data zdarzenia gospodarczego; Numer dowodu księgowego; Dane kontrahenta; Opis zdarzenia; Przychód; Zakupy; Wydatki.

Co nie podlega pod PKPiR?

W dokumencie tym nie podaje się niektórych treści. Wpisowi do PKPiR nie podlega m.in.:

• Informacja o obrocie opakowaniami zwrotnymi;
• Wpisywanie zaliczek na poczet dostaw bądź też sprzedaży produktów;
• Informowanie o jednorazowej pomocy dotyczącej rozpoczęcia działalności gospodarczej – pochodzącej np. z Unii Europejskiej lub z Urzędu Pracy, czy wszelkich innych tego typu instytucji;
• Kosztów inwestycji znajdujących się w czasie realizacji – dopiero po zakończeniu prowadzenia inwestycji można ją uwzględnić w PKPiR jako odpis amortyzacyjny – odpowiednim na to miejscem jest trzynasta kolumna, co zostało opisane wcześniej.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Czym jest dług publiczny i jak wpływa na gospodarkę?
• Spółka z o.o. – czym jest i jak ją założyć?
• Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – jakie są stawki i składki ZUS?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych

Artykuł Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów – co powinna zawierać? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Ile wynoszą składki ZUS przy ryczałcie ewidencjonowanym?

Każdy przedsiębiorca podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym bez względu na formę opodatkowania działalności gospodarczej. Oznacza to, że musi zostać zgłoszony do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego oraz na zasadzie dobrowolności – chorobowego. Warto jednak pamiętać, że przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia własnego biznesu można skorzystać z ulgi na start, dzięki czemu do ZUS-u płaci się jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

W przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych kwestia ubezpieczeń społecznych wygląda podobnie. Pewne wątpliwości może jednak budzić sposób wyliczenia składki zdrowotnej. Stawka ZUS jest bowiem zależna od osiągniętego przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zgodnie z przepisami przychód oznacza otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne dla ryczałtowców wynosi zatem 9% i może być regulowana od podstawy:

• stanowiącej 30% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym – możliwość skorzystania z tej preferencji jest ograniczona w czasie do 24 miesięcy liczonych od miesiąca zakończenia ulgi na start, a jeżeli przedsiębiorca nie zastosował tej ulgi, to od rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej,
• ustalonej na podstawie dochodu osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym – jest to tzw. mały ZUS plus, czyli ulga, która również jest ograniczona czasowo do 36 miesięcy w ciągu 60 miesięcy prowadzenia działalności,
• stanowiącej 60% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w danym roku kalendarzowym – tzw. duży ZUS należy opłacać, jeśli osoba ubezpieczona nie ma prawa do korzystania z innych ulg i odliczeń.

Ryczałt – wysokość składki zdrowotnej

Sama składka zdrowotna przy ryczałcie może być liczona na bieżąco i zależeć od wielkości faktycznie uzyskanych przychodów w danym roku składkowym lub liczona w sposób uproszczony (z dochodu uzyskanego w roku poprzednim). W 2023 r. podstawa jej wymiaru wyliczana jest według trzech stawek:

• 60% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach nieprzekraczających 60 000 zł (376,16 zł),
• 100% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach w przedziale od 60 000 zł do 300 000 zł (626,93 zł),
• 180% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach przekraczających 300 000 zł (1128,48 zł).

Dla ryczałtowców wysokość składki zdrowotnej jest uzależniona od dwóch czynników: przychodów przedsiębiorcy oraz przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku za IV kwartał roku poprzedniego, ogłaszanego przez GUS. W celu ustalenia dokładnej stawki ZUS przyjmuje się przychody pomniejszane o kwoty opłaconych składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do KUP lub odliczone od dochodu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Płatnik składek ma obowiązek bieżącego śledzenia przychodu. Wyższa składka należna jest dopiero od tego miesiąca, w którym zostanie przekroczony kolejny próg przychodowy. Wówczas przedsiębiorca musi zapłacić wyższą składkę zdrowotną również za wcześniejsze miesiące. Służy do tego celu tzw. roczne rozliczenie składki zdrowotnej. Stale zmieniające się przepisy nie zawsze pozwalają na samodzielne zajmowanie się kwestiami podatkowymi. Dlatego warto sięgnąć po fachową pomoc biura rachunkowego, profesjonalnie zajmującego się księgowością w małych i dużych przedsiębiorstwach.

Uproszczona składka zdrowotna na ryczałcie

Przedsiębiorcy, którzy wybrali jako formę opodatkowania ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, mają prawo do opłacania tzw. składki zdrowotnej uproszczonej. Rozwiązanie to można zastosować, jeśli działalność była prowadzona przez cały poprzedni rok kalendarzowy, a podatnik korzystał z opodatkowania: według skali podatkowej, podatkiem liniowym, podatkiem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej lub właśnie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Należy pamiętać, że prawo do skorzystania z uproszczonej formy wyliczenia składki zdrowotnej nie przysługuje osobom, które nie prowadziły działalności gospodarczej w roku poprzednim. Zasada ta dotyczy więc również przedsiębiorców, którzy zawiesili działalność lub rozpoczęły biznes w trakcie roku kalendarzowego.

W tym miejscu warto również wspomnieć, że termin składania deklaracji ZUS DRA i opłacenia składki zdrowotnej dla osób korzystających z opodatkowania w formie ryczałtu upływa 20. dnia każdego miesiąca (bez względu na fakt zatrudniania pracowników). Istnieją dwa sposoby opłacania składki zdrowotnej ZUS w trakcie roku: jedna wartość przez cały rok (na podstawie przychodu osiągniętego w poprzednim roku) lub progresywnie, czyli na bieżąco w zależności od progów przychodowych. Wszelkie dokonane niedopłaty lub nadpłaty podlegają wyrównaniu w rozliczeniu rocznym składki zdrowotnej.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Dobre biuro rachunkowe – jak wygląda współpraca?
• Skala podatkowa – dla kogo będzie dobrym rozwiązaniem?
• Podatek liniowy czy progresywny – który wybrać?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – jakie są stawki i składki ZUS? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jak wznowić działalność podmiotu wpisanego do CEIDG?

Wznowienie działalności wpisanej do CEIDG  jest najprostsze wtedy, gdy zawieszenie było czasowe. W takiej sytuacji wznowienie jest automatyczne. W przypadku zawieszenia na czas nieokreślony lub wtedy, gdy chcemy zmienić datę wznowienia działalności, musimy złożyć wniosek do CEIDG.

Przedsiębiorca wnioskujący o wznowienie działalności gospodarczej ma do wyboru trzy drogi złożenia dokumentu:

• na stronie biznes.gov.pl – najłatwiej jest wznowić działalność elektronicznie: wystarczy wejść na stronę biznes.gov.pl zalogować się przy użyciu Profilu Zaufanego i wypełnić wniosek w formie elektronicznej – wniosek podpisujemy Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym (podpisem elektronicznym),

• na stronie CEIDG – należy dokonać rejestracji i wypełnić formularz CEIDG-1: podpisujemy wniosek Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym,

• w urzędzie miasta lub gminy – otrzymamy do wypełnienia formularz, urzędnik potwierdzi przyjęcie wniosku i najpóźniej następnego dnia dane zostaną wprowadzone do systemu CEIDG,

• listem poleconym – ta droga jest nieco skomplikowana, bo wymaga złożenia własnoręcznego podpisu, którego autentyczność musimy potwierdzić notarialnie: list należy zaadresować na dowolny urząd miasta lub gminy.

Wznowienie działalności następuje nie później niż następnego dnia roboczego po złożeniu wniosku. Formalności są całkowicie bezpłatne. Wniosek może złożyć również pełnomocnik osoby prowadzącej działalność.

Jak wznowić prowadzenie spółki cywilnej?

Wznowienie prowadzenia spółki cywilnej też wymaga złożenia wniosku w CEIDG, ale dopiero po zgłoszeniu wznowienia do Głównego Urzędu Statystycznego i do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Zgłoszenie do GUS musi nastąpić w ciągu 7 dni kalendarzowych od dnia wznowienia działalności spółki. Do tego celu służy druk RG-OP, do którego należy załączyć druk RG-SC, czyli informację o wspólnikach spółki cywilnej. Zgłoszenie do US wymaga złożenia formularza NIP-2.

Wznowienie prowadzenia spółki może nastąpić w dowolnym momencie. Okres, który został ustalony w momencie zawieszania działalności, nie jest wiążący: to rodzaj prognozy, która może ulec zmianie w związku ze zmianami sytuacji rynkowej.

Czego potrzeba do wznowienia działalności spółki zarejestrowanej w KRS?

Wznowienie działalności spółki zarejestrowanej w KRS rozpoczyna się podjęcia uchwały zarządu spółki kapitałowej lub uchwały wspólników spółki osobowej w sprawie wznowienia działalności. Uchwała, wraz z wnioskiem o wznowienie działalności, powinna trafić w terminie 7 dni kalendarzowych (licząc od daty podjęcia uchwały) do właściwego dla spółki Wydziału Gospodarczego KRS.

Przypadkiem szczególnym jest automatyczne wznowienie działalności spółki wpisanej do KRS. Wynika ono z przepisów, które mówią, że maksymalny okres zawieszenia w przypadku spółek znajdujących się w ewidencji KRS wynosi 24 miesiące. Jeżeli w tym czasie nie nastąpi odwieszenie działalności z inicjatywy wspólników lub zarządu, to sąd sam wznawia działalność spółki. Wznowienie ma miejsce następnego dnia po upływie 24 miesięcy od momentu zawieszenia działalności.

Prowadzenie księgowości i podatki po wznowieniu działalności

Przedsiębiorca, który wznowił działalność, zaczyna ją niejako w miejscu, w którym została zakończona. Oznacza to, że prowadzenie księgowości odbywa się na zasadach, które obowiązywały w chwili zawieszania działalności. Ewidencję przychodów i rozchodów należy prowadzić od dnia wznowienia działalności. W przypadku podmiotów, które prowadzą PKPiR (Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów) lub ewidencjonują przychody do rozliczania się ryczałtowego, należy zwrócić uwagę na kwestię zakładania nowych ksiąg. Jeżeli zawieszenie i wznowienie działalności gospodarczej miało miejsce w tym samym roku, to można prowadzić ewidencję bez zmiany ksiąg. Jeżeli do wznowienia działalności doszło w roku następnym, to należy założyć nowe księgi.

Zasada powrotu do stanu sprzed zawieszenia działalności dotyczy również sposobu naliczania podatków. Przedsiębiorstwa, które prowadzą obrót wyrobami akcyzowymi, po wznowieniu działalności podlegają kontroli organów celnych. Sprawdzenie odbywa się po pisemnym zgłoszeniu wznowienia działalności gospodarczej do stosownego organu.

Nawiązanie kontaktów z ZUS-em

Przedsiębiorca wpisany do CEIDG nie musi zgłaszać wznowienia działalności w ZUS-ie. ZUS samodzielnie dokona zgłoszenia płatnika składek i zgłoszenia do ubezpieczeń – wszystko na warunkach sprzed zawieszenia działalności. Oczywiście automatyczne procedury działają tylko wtedy, gdy nie uległa zmianie sytuacja podatkowa przedsiębiorcy, np. nie utracił on prawa do preferencyjnych składek lub nie nabył prawa do emerytury. W gestii przedsiębiorcy leży zgłoszenie do ZUS-u pracowników, współpracowników i członków rodziny. O ile po wznowieniu działalności zdecydował się na zatrudnienie personelu.

Spółki wpisane do KRS są automatycznie rejestrowane w ZUS jako płatnicy w momencie wznowienia działalności. Natomiast wspólnicy w spółkach jawnych, komandytowych, partnerskich oraz jednoosobowych spółkach z o.o. muszą sami zarejestrować się w ZUS jako płatnicy składek i zgłosić się do ubezpieczeń. Przy wypełnianiu dokumentów posługują się własnymi numerami NIP i PESEL.

Zagadnienia wznawiania działalności gospodarczej omówiliśmy jak najbardziej syntetycznie. Należy je traktować jako ogólne wskazówki, na co zwrócić największą uwagę. W konkretnych przypadkach najlepszym rozwiązaniem jest bezpośredni kontakt z doradcą. Nasi specjaliści w biurach rachunkowych PG Partner Gospodarczy w Gdańsku, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Szczecinie szczegółowo wyjaśnią wszystkie kwestie związane ze wznowieniem działalności gospodarczej.

Artykuł Jak wznowić działalność gospodarczą? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.