Ile kosztuje ZUS na działalności jednoosobowej?

Największym wydatkiem w JDG są składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. U przedsiębiorców, którzy nie korzystają już z żadnych ulg i płacą tzw. duży ZUS, comiesięczne obciążenia mogą przekraczać nawet 2000 zł.

Od stycznia 2025 r. składki na ubezpieczenia społeczne wynoszą min.:

• Emerytalna: 1015,78 zł
• Rentowa: 416,30 zł
• Wypadkowa: 86,90 zł
• Fundusz Pracy: 127,49 zł
• Chorobowa (dobrowolna): 127,49 zł.

Łącznie, jeśli zdecydujesz się na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, zapłacisz 1773,96 zł miesięcznie. Bez tej składki będzie to już 1646,47 To jednak nie koniec, bo oczywiście dochodzi jeszcze składka zdrowotna.

Nadal obowiązują zasady wprowadzone przez Polski Ład. Składki zdrowotne zależą od formy opodatkowania:

• Będąc na skali podatkowej zapłacisz 9% od dochodu,
• przy podatku liniowym jest to 4,9%,
• a przy ryczałcie obowiązują trzy progi kwotowe w zależności od rocznych przychodów.

Minimalna składka zdrowotna w 2025 roku wynosi 431,18 zł, ale może być wyższa, jeśli zarabiasz więcej.

Jaki ZUS na start?

Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z działalnością, na pewno zainteresują Cię obniżone składki ZUS dla nowych firm. Przez pierwsze pół roku możesz skorzystać z tzw. ulgi na start, która zwalnia Cię z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Wówczas musisz płacić wyłącznie składkę zdrowotną.

Po sześciu miesiącach możesz przejść na mały ZUS, który obowiązuje przez kolejne 24 miesiące. Podstawą wymiaru składek jest 30% minimalnego wynagrodzenia. Składki społeczne przy preferencyjnym ZUS-ie wyglądają następująco:

• Emerytalna: 273,24 zł
• Rentowa: 111,98 zł
• Wypadkowa: 23,38 zł
• Dobrowolna chorobowa: 34,30 zł
• Fundusz pracy: 0,00 zł

Łącznie daje to składki na poziomie 442,90 zł z chorobowym lub 408,60 zł bez. Do tego dochodzi składka zdrowotna.

Porównanie składek ZUS

1. Jeśli jesteś na początku swojej drogi z JDG i korzystasz z ulgi na start: zapłacisz wyłącznie składkę zdrowotną. Będą to koszty na poziomie 431,18 zł (przy skali podatkowej i niższym dochodzie) lub od 376,16 zł do 1127,74 zł (przy ryczałcie).
2. Jeśli przysługuje Ci preferencyjny ZUS: zapłacisz razem składki społeczne w kwotach od 408,60 zł (bez chorobowego) do 442,90 zł (z chorobowym) i składkę zdrowotną zależną od formy opodatkowania (od 785 zł do 1550 zł).
3. Jeżeli masz działalność dłużej niż 30 miesięcy i nie masz już ulg: comiesięczny koszt prowadzenia firmy to średnio ok. 2205 zł. Na wszystko składają się pełne składki społeczne od 1773,96 zł (z chorobowym) i składka zdrowotna w min. wysokości 431,18 zł.

Ile płaci się podatku na własnej działalności?

Jako samozatrudniony możesz wybrać jedną z trzech form opodatkowania. Każda z nich oznacza inne zasady i stawki podatku:

• Skala podatkowa (zasady ogólne): płacisz 12% podatku do 120 000 zł dochodu rocznie. Powyżej tego progu stawka rośnie do 32%. Jest to jedyna forma, która umożliwia wspólne rozliczenie z małżonkiem i korzystanie z ulg prorodzinnych.
• Podatek liniowy: zawsze wynosi 19% od dochodu, niezależnie od jego wysokości. Nie masz jednak dostępu do większości ulg i odliczeń.
• Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych: stawki zależą od rodzaju działalności, od 2%, przez 8,5%, 12% i 15%, do nawet 17%. Podatek oblicza się od przychodu, bez możliwości odliczenia kosztów uzyskania.

Pamiętaj! Wybór formy opodatkowania wpływa nie tylko na wysokość samego podatku, ale również na sposób obliczania składki zdrowotnej.

Dodatkowe koszty na JDG, o których warto pamiętać

Prowadzenie firmy to jednak nie tylko ZUS i podatki. Do comiesięcznych lub kwartalnych wydatków należy doliczyć m.in. koszty księgowości. Obsługa biura rachunkowego kosztuje od 350 do 1300 zł miesięcznie, w zależności od formy opodatkowania i dokumentacji do obsługi.

Pamiętaj też o tzw. Kosztach ukrytych. Są to chociażby wydatki na marketing, hosting, domeny, licencje na oprogramowanie czy reklamy.

Koszty JDG: Czy planowane są jakieś zmiany?

Nadal obowiązują przepisy Polskiego Ładu, jednak planowano uproszczenie systemu od kolejnego roku. Nowelizacja ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, uchwalona przez Sejm 4 kwietnia, zakładała wprowadzenie składki zdrowotnej w dwóch częściach:

• ryczałtowej (9% od 75% minimalnego wynagrodzenia); oraz
• procentowej, naliczanej od nadwyżki dochodu lub przychodu powyżej określonych progów.

Nowe zasady miały dotyczyć wszystkich form opodatkowania: skali podatkowej, podatku liniowego i ryczałtu. Projekt spotkał się jednak z krytyką części środowisk. Ostatecznie 6 maja 2025 r. Prezydent zawetował ustawę, uzasadniając decyzję brakiem wystarczających konsultacji społecznych.

W związku z tym dalszy los reformy pozostaje niepewny. Jako przedsiębiorca powinieneś śledzić rozwój sytuacji legislacyjnej, gdyż temat składki zdrowotnej najprawdopodobniej powróci w zmienionej formie.

Koszty to tylko jedna strona medalu. Druga to niezależność, wpływ na własne życie i poczucie, że budujesz coś swojego. Dlatego jeśli liczby Cię nie zniechęcają, tylko mobilizują, ruszaj z rejestracją firmy. Własna działalność wiąże się z wydatkami, ale jest też doskonałą inwestycją, która często zwraca się szybciej, niż myślimy.

Artykuł Koszty prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jakie są zasady ustalania składki zdrowotnej po wznowieniu działalności?

W momencie odwieszenia swojej działalności, jako przedsiębiorca ponownie podlegasz obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W związku z tym od tej pory musisz opłacać swoją składkę zdrowotną. Po wznowieniu składka nie pozostaje jednak taka sama jak wcześniej. Należy naliczyć ją na nowo – i tutaj warto poznać zasady, które obowiązują.

Wpływ formy opodatkowania na składkę zdrowotną

To, w jaki sposób rozliczasz się z urzędem skarbowym, ma niebagatelne znaczenie dla wyliczenia Twojej składki zdrowotnej.

Dokładniej:

• Jeśli wybrałeś skalę podatkową lub podatek liniowy – wysokość składki zdrowotnej jest uzależniona od dochodu, który osiągasz w poprzednim miesiącu. Jeśli działalność była zawieszona przez dłuższy czas, a w miesiącu poprzedzającym wznowienie nie było żadnego dochodu, podstawą do naliczenia składki może być minimalne wynagrodzenie.
• Ryczałt – w tym przypadku podstawą obliczenia składki zdrowotnej jest przychód uzyskany w miesiącu wznowienia, pomniejszony o zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne i 50% zapłaconej składki zdrowotnej.

Jak widać, przy wznowieniu działalności bardzo istotne jest zaplanowanie miesiąca powrotu do aktywności gospodarczej. W ten sposób możesz uniknąć niespodzianek związanych z wysokością nowej składki zdrowotnej.

Chwila wznowienia działalności

W kontekście składki zdrowotnej znaczenie ma nie tylko forma opodatkowania, ale również moment, w którym zdecydujesz się na powrót do prowadzenia swojej firmy.

Dokładniej:

1. Działalność zawiesiłeś i wznowiłeś w tym samym roku kalendarzowym.

Jeśli działalność była zawieszona np. od maja do listopada i odwieszasz ją w tym samym roku, podstawa do obliczenia składki za pierwszy miesiąc po wznowieniu jest ustalana na podstawie dochodu lub przychodu sprzed zawieszenia.

Przykład: Mariusz zawiesił działalność 1 maja 2024 r. i odwiesił ją 1 grudnia 2024 r. Podstawa do naliczenia składki zdrowotnej za grudzień będzie oparta na dochodzie lub przychodzie z kwietnia 2024 r.

2. Zawiesiłeś działalność w jednym roku, a wznawiasz ją już w kolejnym.

Jeśli działalność została zawieszona np. w listopadzie 2024 r., a wznawiasz ją w lutym 2025 r., podstawę do wyliczenia składki zdrowotnej ustala się według nowego roku składkowego. W tym przypadku, gdy nie było dochodów w poprzednim miesiącu, przyjmuje się minimalne wynagrodzenie jako podstawę wymiaru.

Składka zdrowotna a przychody i koszty podczas okresu zawieszenia

Przychody, które uzyskałeś w czasie zawieszenia działalności, a także koszty wówczas poniesione, nie są uwzględnianie przy obliczaniu podstawy wymiaru nowej składki zdrowotnej po jej odwieszeniu. Oznacza to, że wszystkie transakcje dokonane w czasie zawieszenia, np. sprzedaż środków trwałych lub regulowanie zobowiązań, nie wpływają na wysokość składki.

Roczne rozliczenie składki zdrowotnej

Nie warto zapominać również o tym, że przedsiębiorcy rozliczający się skalą podatkową lub podatkiem liniowym, muszą co roku rozliczać swoją składkę zdrowotną. Jeśli Twoja działalność była zawieszona tylko przez część roku, przychody i koszty z tego okresu nie są brane pod uwagę przy obliczaniu rocznej podstawy wymiaru składki. W związku z tym, gdy dochód został osiągnięty w okresie zawieszenia, nie wpłynie on na wysokość Twojej rocznej składki zdrowotnej.

Jakie są obowiązki wobec ZUS po wznowieniu działalności?

Po wznowieniu działalności musisz nie tylko od nowa opłacać składkę zdrowotną, ale najpierw ponownie zgłosić się do ZUS-u jako płatnik ubezpieczeń. W tym celu należy złożyć odpowiednie formularze, np. ZUS ZUA lub ZUS ZZA, w zależności od zakresu ubezpieczeń. Musisz zrobić to maksymalnie w ciągu 7 dni od daty wznowienia działalności. Brak terminowego zgłoszenia może skutkować konsekwencjami, np. ZUS może naliczyć dodatkowe odsetki za zwłokę.

Pozostałe zasady dotyczące wznowienia działalności gospodarczej

Po wznowieniu działalności pamiętaj o pozostałych kwestiach:

• W okresie zawieszenia nie trzeba opłacać składek zdrowotnych, ale po odwieszeniu obowiązek ten powraca na pełną skalę.
• Przychody i koszty poniesione w czasie zawieszenia nie wpływają na ustalanie podstawy składki zdrowotnej.
• Dla przedsiębiorców na skali podatkowej i podatku liniowym rok składkowy trwa od 1 lutego do 31 stycznia.

Dla ryczałtowców rok składkowy trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.

Artykuł Wznowienie działalności gospodarczej w kontekście składki zdrowotnej pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Leasing samochodowy a koszty uzyskania przychodu

Właściciele firm mogą rozliczyć koszty związane z zakupem samochodu osobowego w ramach leasingu operacyjnego lub finansowego. Obie opcje wiążą się z określonymi konsekwencjami podatkowymi. Zgodnie z nowelizacją Ustawy o podatku dochodowym, która weszła w życie 1 stycznia 2019 r., przedsiębiorca może zaliczyć część wydatków związanych z leasingiem do kosztów uzyskania przychodów. Wszystko jednak zależy od wartości auta.

Samochód osobowy do 150 000 zł netto (spalinowy/hybrydowy) lub do 225 000 zł netto (elektryczny) – w KUP można wrzucić całość opłat związanych z leasingiem tj. czynsz inicjalny i raty. W przypadku pojazdów o wartości przekraczającej powyższe limity kosztem uzyskania przychodu będzie ta część należności, która proporcjonalnie do ceny auta, nie przekracza 150 000 zł lub 225 000 zł.

Na czym polega finansowy leasing auta osobowego?

Nabywając samochód osobowy na zasadach leasingu finansowego, do kosztów uzyskania przychodów można zakwalifikować część odsetkową dotyczącą rat (pod warunkiem ich zapłaty). Podatnik uprawniony jest również do wprowadzenia pojazdu do ewidencji środków trwałych i amortyzowania go w czasie za pomocą dwóch metod:

• amortyzacja liniowa – jest to podstawowy sposób amortyzacji samochodu osobowego, w którym stawka wynika z ustawowego wykazu (załącznik do ustawy o PIT) i wynosi 20% w skali roku. Oznacza to, że pojazd będzie amortyzowany przez 5 lat;
• amortyzacja indywidualna – znajduje zastosowanie w przypadku samochodów używanych (przed nabyciem użytkowane przez okres minimum 6 miesięcy) oraz ulepszonych. Maksymalna stawka amortyzacji, jaką można zastosować, wynosi 40% w skali roku, co oznacza, że auto będzie amortyzowane przez 2,5 roku.

Należy pamiętać, że w przypadku samochodu osobowego o wartości powyżej 10 000 zł, właściciel nie może zastosować amortyzacji jednorazowej. Należy także uiścić podatek VAT w całości z góry przy pierwszej racie tuż po odbiorze pojazdu. W ramach leasingu finansowego umowa podpisywana jest na co najmniej 6 miesięcy.

Co oznacza operacyjny leasing samochodowy?

Ta forma prawna polega na udostępnieniu przedsiębiorcy samochodu osobowego, ale bez przeniesienia prawa własności do auta. W dniu zawarcia umowy opłaca on czynsz inicjalny oraz raty wraz z podatkiem VAT dodawanym do każdej z nich. W tym przypadku nie następuje pełna spłata wartości początkowej pojazdu, dlatego po zakończeniu umowy zostaje on zwrócony właścicielowi, czyli leasingodawcy. Przedsiębiorca może jednak go wykupić na własność za określony procent.

Zaletą leasingu operacyjnego auta jest możliwość odliczenia wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem pojazdu, a także rat leasingowych. Ponadto do dokonywania odpisów amortyzacyjnych uprawniona jest firma leasingowa, czyli formalny właściciel samochodu osobowego. To on ponosi ryzyko w przypadku odstąpienia od umowy. Przedsiębiorca nie wprowadza więc do ewidencji środków trwałych auta użytkowanego na podstawie leasingu operacyjnego.

Zalety leasingu na jednoosobową działalność gospodarczą

Korzystając z tej formy finansowania samochodu osobowego, przedsiębiorcy mogą zainwestować w rozwój firmy, nawet jeżeli nie są w stanie jednorazowo przeznaczyć na ten cel sporych środków. Leasing w jednoosobowej działalności gospodarczej wiąże się także z możliwością zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu całości raty (części kapitałowej i odsetkowej) – w przypadku leasingu samochodów osobowych obowiązuje limit do 150 tysięcy złotych. Firma ma również prawo odliczać naliczany VAT w wysokości 50% lub 100% – jeżeli pojazd jest używany wyłącznie w celach służbowych, a warunki formalne zostały dochowane.

Choć leasingobiorca nie staje się właścicielem pojazdu, może odliczać wydatki eksploatacyjne, np. koszty serwisu, płynów, wymiany opon czy wycieraczek – 75% w przypadku samochodów używanych w sposób mieszany (do celów firmowych i prywatnych) oraz 100%, jeżeli auto będzie wykorzystywane wyłącznie na rzecz prowadzonej działalności (warunkiem jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu).

Ważną zaletą leasingu operacyjnego w jednoosobowej działalności gospodarczej jest możliwość regularnej wymiany pojazdu na nowy. W tym celu wystarczy zrezygnować z wykupu i podpisać nową umowę po zakończeniu aktualnie obowiązującej. Finansujący jest także w stanie uzyskać atrakcyjne zniżki u dealerów samochodowych, dzięki czemu przedsiębiorca nie płaci zbyt wysokiej raty.

Leasing samochodowy a podatek VAT

Nabywając samochód na firmę w ramach usługi leasingu, przedsiębiorca może rozliczyć VAT dwoma sposobami, w zależności od celu, w jakim pojazd jest wykorzystywany w działalności gospodarczej. Jeżeli auto używane jest zarówno na prywatne, jak i służbowe potrzeby, podatnik ma prawo do odliczenia jedynie 50% kwoty podatku VAT od wszystkich rat leasingowych. Ograniczenie to dotyczy również wydatków związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego, w tym paliwa.

Natomiast, gdy przedsiębiorca zadeklaruje, że samochód osobowy jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT. Należy jednak pamiętać o zgłoszeniu do urzędu skarbowego pojazdu ​jako firmowego na formularzu VAT-26, przygotowaniu regulaminu używania auta w firmie i prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu. Wszelkie wątpliwości dotyczące kwestii leasingu samochodowego rozwieje PG Partner Gospodarczy – biuro rachunkowe Łódź.

Artykuł Leasing samochodowy w działalności gospodarczej pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

B2B a umowa o pracę

Przejście z tradycyjnej umowy o pracę na współpracę B2B wiąże się przede wszystkim ze zmianą statusu prawnego. Z pracownika stajesz się przedsiębiorcą, a to wiąże się z większą swobodą, ale i odpowiedzialnością. W umowie B2B sam decydujesz, gdzie i kiedy pracujesz, co może przyczynić się do lepszego balansu między życiem zawodowym a prywatnym. Z drugiej strony odpowiadasz za własne składki ZUS, podatki i księgowość, a to wymaga dodatkowej wiedzy i organizacji.

Chcesz założyć pierwszą działalność? W prowadzeniu księgowości pomoże Ci nasze biuro rachunkowe Poznań, a także nasze oddziały w Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Szczecinie, Krakowie, Katowicach, Łodzi, Rzeszowie oraz Lublinie.

Umowa B2B. Na czym polega taki kontrakt?

Umowa B2B to kontrakt cywilnoprawny, który zakłada świadczenie usług przez jednoosobową działalność gospodarczą na rzecz innego przedsiębiorcy. W odróżnieniu od umowy o pracę, umowa B2B nie tworzy stosunku pracy. Jest elastyczniejsza pod względem warunków współpracy, np. miejsca i czasu wykonywania zadań. Możesz w ten sposób świadczyć usługi na rzecz byłego pracodawcy, ale też nowych firm, z którymi podpiszesz kontrakt.

Zatrudnienie B2B a rozliczenie składek

Przy umowie B2B koszty prowadzenia działalności, w tym składki ZUS i podatki, spoczywają na przedsiębiorcy. Warto zauważyć, że w przypadku świadczenia usług dla byłego pracodawcy w pierwszym roku działalności nie można skorzystać z preferencyjnych składek ZUS. W takim przypadku nie możesz też wybrać podatku liniowego czy ryczałtu.

Jak przejść z umowy na kontrakt B2B?

Aby przejść z UoP na B2B, najpierw niezbędna jest jednoosobowa działalność gospodarcza, którą musisz zarejestrować. Następnie zawierasz umowę B2B, która powinna być pozbawiona cech charakterystycznych dla stosunku pracy. Chodzi o pracę pod kierownictwem pracodawcy czy w miejscu przez niego wyznaczonym.

Przykład:

Tomasz po zakończeniu umowy o pracę rozpoczął działalność gospodarczą i podpisał umowę B2B z byłym pracodawcą. W pierwszym roku może on korzystać tylko ze skali podatkowej i musi opłacać pełne składki ZUS. W kolejnych latach ma już większą swobodę wyboru formy opodatkowania.

Jeśli nie masz adresu firmy lub nie chcesz rejestrować jej np. pod prywatnym adresem, możesz skorzystać z wirtualnego biura. BIURO29 umożliwia Ci korzystanie z adresu do korespondencji i kompleksową jej obsługę wraz z odesłaniem na życzenie w dowolne miejsce. To nie wszystko, czeka na Ciebie dostęp do sal konferencyjnych zupełnie za darmo. Dzięki temu ograniczysz koszty wynajmu czy zatrudnienia pracowników stacjonarnie.

Zapoznaj się z naszą ofertę i zamów umowę, a my pomożemy Ci w formalnościach.

Przejście z umowy o pracę na B2B wymaga wykonania następujących kroków:

1. Analiza sytuacji: Zastanów się, czy potencjalne korzyści z B2B przeważają nad stabilnością umowy o pracę.
2. Zakończenie umowy o pracę: Przestrzegaj okresu wypowiedzenia i upewnij się, że wszystkie zobowiązania zostały zakończone.
3. Rejestracja działalności: Załóż jednoosobową działalność gospodarczą, wybierz formę opodatkowania i zarejestruj się w ZUS.
4. Warunki współpracy: Negocjuj z byłym pracodawcą warunki umowy B2B, czyli zakres obowiązków i wynagrodzenie.
5. Sporządzenie umowy: Upewnij się, że umowa B2B jest pisemna i nie zawiera elementów typowych dla umowy o pracę.
6. Księgowość: Zdecyduj, czy sam będziesz prowadził księgowość, czy skorzystasz z biura rachunkowego. Pamiętaj o fakturach i podatkach, które zwłaszcza na początku drogi mogą sprawiać Ci trudności.
7. Monitorowanie działalności: Śledź dochody i wydatki, dostosowując działalność do potrzeb rynku.
8. Ochrona prawna: Rozważ ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i inne formy ochrony prawnej.
9. Rozwój kompetencji: Inwestuj w szkolenia i kursy, aby podnosić wartość swoich usług.
10. Networking: Buduj sieć kontaktów zawodowych, która pomoże w zdobywaniu nowych zleceń.

Przejście z umowy o pracę na B2B – podsumowanie

Podsumowując, przejście z UoP na B2B daje możliwość skorzystania z pewnych preferencji podatkowych i składkowych. Jednak istnieją wyjątki, które dobrze jest znać przed podjęciem decyzji. Warto skonsultować się z doradcą, aby dokładnie zrozumieć wszystkie aspekty takiej zmiany.

Artykuł Przejście z umowy o pracę na B2B – najważniejsze informacje pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym jest Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów?

Wielu przedsiębiorców myśli, że musi to być fizyczna książka przychodów i rozchodów. Jednak jak się okazuje, nie musi ona przyjmować wcale takiej formy. Bardzo często jest to nic innego jak dokument elektroniczny. Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów, czyli PKPiR, jest przejrzystą i niezwykle prostą ewidencją pozwalającą na zapisanie wszelkich zdarzeń gospodarczych, jakie mają miejsce w firmie. Inaczej mówiąc, są to wszelkie przychody i koszty, jakie poniosło dane przedsiębiorstwo. PKPiR umożliwia w wygodny sposób wyliczanie zaliczek w ramach podatku dochodowego – z czego korzystają m.in. firmy będące na opodatkowaniu ogólnym lub liniowym.

Kto może lub musi prowadzić PKPiR?

Możliwość prowadzenia Księgi Przychodów i Rozchodów opiera się na potrzebie sprawnego księgowania obrotu przedmiotami i usługami, kosztami i wszelkimi wydatkami oraz przychodami firmy. Jest to rozwiązanie obligatoryjne w przypadku takich biznesów jak jednoosobowa działalność gospodarcza, jeśli firmy takiej dotyczy opodatkowanie na zasadach ogólnych lub też podatek liniowy. Jest to również wymagane od:

• Spółek cywilnych;
• Spółek jawnych;
• Spółek cywilnych.

Co więcej, księgowość uproszczona dla JDG oraz wspomnianych spółek jest dostępna tak długo, jak przychody netto nie przekroczą 2 mln euro. Inaczej mówiąc, taka firma spełnia status tzw. małego podatnika. Księga Przychodów i Rozchodów to tzw. księgowość uproszczona, więc firmy, które przekraczają wskazany powyżej przychód, są zobowiązane do prowadzenia pełnej księgowości.

Jak powinna wyglądać Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów?

PKPiR w zasadzie funkcjonuje jako księga podatkowa. Jej wzór, a także i zasady prowadzenia opisuje Rozporządzenie Ministra Finansów. Sama księga składa się z 16 kolumn, w których zawarte są informacje dotyczące wydatków, sprzedanych towarów i usług.

Obowiązujący wzór PKPiR

Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów składa się z następujących kolumn:

• Pierwsza kolumna zawiera numer porządkowy.
• Druga kolumna z kolei zawiera informacje o dacie uzyskania przychodu lub też poniesienia wydatku.
• Trzecia kolumna zawiera numer dokumentu będącego podstawą wpisu – mowa tu o rachunku bądź też fakturze.
• Czwarta i piąta kolumna z kolei mieszczą informacje o kontrahentach – czyli nazwy oraz adresy.
• Szósta kolumna informuje o rodzaju przychodu bądź też wydatku, jaki obowiązuje w danym przypadku.
• Siódma kolumna zawiera dane dotyczące przychodów wynikających ze sprzedaży usług i towarów.
• Ósma kolumna przedstawia pozostałe przychody wynikające m.in. z wynagrodzenia przedsiębiorcy, odpłatnego zbycia składników majątku itp.
• Dziewiąta kolumna stanowi sumę przychodów zawartych w kolumnach siódmej i ósmej.
• Dziesiąta kolumna jest miejscem, w którym przedsiębiorca musi wpisać wartość wszystkich zakupionych towarów, a także usług – musi to zrobić według cen zakupu.
• Jedenasta kolumna uwzględnia koszty uboczne, ponoszone przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym zakupem. Są to m.in. koszty transportu, ubezpieczenia towaru w drodze czy też załadunku.
• Dwunasta kolumna stanowi miejsce odpowiednie do wpisania wynagrodzenia brutto, jakie otrzymują pracownicy. Dotyczy to nie tylko umowy o pracę, ale również umowy zlecenia, a także umowy o dzieło.
• Trzynasta kolumna jest miejscem odpowiednim do wpisania wszelkich pozostałych kosztów, które nie zostały uwzględnione w kolumnie dziesiątej, jedenastej i dwunastej. Tu można wymienić m.in.:
  • Opłaty za energię; Opłaty za gaz; Opłaty za wodę; Czynsz za lokal; Opłaty za paliwo; Opłaty za telefon; Wydatki remontowe; Koszty podróży służbowej; Amortyzację środków trwałych; Składki na ubezpieczenia pracowników.
• Czternasta kolumna jest miejscem do zsumowania kosztów z kolumny dwunastej i trzynastej (podobnie jak kolumna dziewiąta sumuje przychody uwzględnione w kolumnie siódmej i ósmej).
• Piętnasta kolumna nie musi być wypełniana – stanowi miejsce, w którym przedsiębiorca wpisuje zaszłości gospodarcze, których nie wymienił wcześniej.
• Szesnasta kolumna jest okazją do wpisania wszelkich uwag i komentarzy odnoszących się do zapisków we wszystkich pozostałych kolumnach.

Czym jest JPK PKPiR?

Istnieje coś, co nazywa się Jednolitym Plikiem Kontrolnym dla Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów – w skrócie JPK PKPiR. Jest to plik elektroniczny, który od 1 lipca 2018 roku przedsiębiorcy są zobowiązani przedstawiać na żądanie organów podatkowych oraz na żądanie organów kontroli skarbowej. Plik ten musi obejmować wszelkie zawarte w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów dane. W swej strukturze plik ten ma zawierać dane umożliwiające weryfikację przez urząd poprawności wpisanego przez podatnika dochodu. W praktyce plik składa się z dwóch sekcji:

1. Sekcja PKPiR info:
   Wartość spisu z natury na początek i koniec roku; Koszt uzyskania przychodu; Dochód.
2. Sekcja PKPiR wiersze:
   Liczba porządkowa; Data zdarzenia gospodarczego; Numer dowodu księgowego; Dane kontrahenta; Opis zdarzenia; Przychód; Zakupy; Wydatki.

Co nie podlega pod PKPiR?

W dokumencie tym nie podaje się niektórych treści. Wpisowi do PKPiR nie podlega m.in.:

• Informacja o obrocie opakowaniami zwrotnymi;
• Wpisywanie zaliczek na poczet dostaw bądź też sprzedaży produktów;
• Informowanie o jednorazowej pomocy dotyczącej rozpoczęcia działalności gospodarczej – pochodzącej np. z Unii Europejskiej lub z Urzędu Pracy, czy wszelkich innych tego typu instytucji;
• Kosztów inwestycji znajdujących się w czasie realizacji – dopiero po zakończeniu prowadzenia inwestycji można ją uwzględnić w PKPiR jako odpis amortyzacyjny – odpowiednim na to miejscem jest trzynasta kolumna, co zostało opisane wcześniej.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Czym jest dług publiczny i jak wpływa na gospodarkę?
• Spółka z o.o. – czym jest i jak ją założyć?
• Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – jakie są stawki i składki ZUS?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych

Artykuł Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów – co powinna zawierać? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jednoosobowa działalność gospodarcza – koszty, cechy oraz sposób zakładania

Jednoosobowa działalność gospodarcza bez wątpienia jest w ostatnich latach jedną z najczęściej wybieranych form biznesu. Musi ona posiadać cel zarobkowy, a także funkcjonować w sposób ciągły. W tym przypadku jej założyciel jest w pełni odpowiedzialny za tę działalność, biorąc na siebie również wszelkie koszty i odpowiedzialność prawną. Co istotne, jednoosobową działalność gospodarczą prowadzić mogą tylko osoby fizyczne.

 

Samo założenie jednoosobowej działalności gospodarczej jest naprawdę łatwe i nie pociąga za tym żadnych kosztów. Firmę taką rejestruje się w CEDG. Z uwagi na prostotę całego procesu oraz brak opłat często na JDG decydują się chociażby freelancerzy czy osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z prowadzeniem przedsiębiorstwa, ponieważ nie niesie to ze sobą zbyt dużego ryzyka.

Do głównych zalet JDG można zaliczyć:

• wspomniany wcześniej brak opłat początkowych;
• bezproblemowe przekształcenie jej później w spółkę;
• dla osób, które nie czują się dobrze w sferze rozliczeń – niskie koszty. Przy prowadzeniu Księgi Przychodów i Rozchodów pomóc może profesjonalna księgowość.
• dowolność przy wyborze formy opodatkowania. Jedną z opcji jest – w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej – ryczałt lub podatek liniowy;
• łatwe zawieszenie, likwidowanie czy wznawianie działalności;
• ulgi podatkowe;
• możliwość starania się o dotacje;
• możliwość (ale nie wymóg) zatrudnienia pracowników.

Minusy JDG:

• Osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą ZUS zobowiązuje do odprowadzania składek. Ich wysokość zależy od formy opodatkowania (przy podatku liniowym wynosi 4,9%, a przy ryczałcie jest to określona stała kwota w zależności od przychodów).
• Duża odpowiedzialność właściciela.
• Brak dziedziczenia. Po śmierci właściciela JDG przestaje funkcjonować. (Istnieje możliwość wyznaczenia tzw. zarządcy sukcesyjnego. Zajmuje się on prowadzeniem działalności po śmierci przedsiębiorcy. Wówczas spółka w spadku może funkcjonować maksymalnie 2 lata. Umożliwia to ochronę pracowników i realizację podjętych dotychczas umów.)

Spółka cywilna – podatki, zakładanie, plusy i minusy

W przypadku spółek mamy do czynienia z więcej niż jedną osobą zarządzającą firmą. Jedną z popularniejszych form jest spółka cywilna.

Założenie spółki nie jest trudne, niemniej należy wziąć tu pod uwagę kwestie, które trzeba ustalić ze wspólnikami. Chodzi tu między innymi o nazwę, wkład, zarządzanie czy reprezentację. Rejestracja takiej spółki w CEIDG jest bezpłatna, zaś księgowość nie należy do trudnych. Wspólnicy wnoszą wkład do spółki, niemniej może być on niepieniężny.

Każdy wspólnik odprowadza podatek dochodowy, zaś sama spółka płaci np. VAT lub PIT4 tj. podatek od wynagrodzeń. Poza tym samo założenie spółki generuje konieczność zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% wartości wkładu.

W związku z wcześniej wymienionymi aspektami, do zalet spółki cywilnej można zaliczyć: łatwy proces zakładania działalności, brak skomplikowanej księgowości, ale także kwestie związane z odpowiedzialnością – ponoszą ją bowiem wszyscy wspólnicy.

Ostatnia cecha może być również traktowana jako wada – wszyscy wspólnicy ponoszą solidarnie odpowiedzialność swoim osobistym majątkiem. Wówczas pojawia się zagrożenie, że inni wspólnicy będą ponosić konsekwencje działań jednej osoby.

Spółka cywilna a jednoosobowa działalność gospodarcza – różnice

Podstawowe różnice między spółką cywilną a JDG są związane z:

• Odpowiedzialnością – W przypadku JDG w całości ponosi ją jedna osoba, która odpowiada za własne działania. Natomiast w spółce cywilnej ponoszą ją solidarnie wszyscy członkowie, niezależnie od tego, kto działał w jej imieniu;
• Wniesieniem wkładu – W JDG nie jest konieczne wnoszenie wkładu. Przy spółce cywilnej wspólnicy wnoszą wkład, który może być niepieniężny;
• Formalnościami – Założenie, zawieszenie i zlikwidowanie JDG jest znacznie łatwiejsze niż przy spółce cywilnej. Ponadto w tym drugim przypadku konieczne jest sporządzenie umowy, którą podpisują wszyscy wspólnicy;
• Zarządzaniem i reprezentacją – Jednoosobowa działalność gospodarcza automatycznie przyjmuje, że firmą zarządza i reprezentują ją właściciel. Z kolei w spółce cywilnej konieczne jest ustalenie tej kwestii i określenie jej w umowie.

JDG czy spółka cywilna – co wybrać?

Przy wyborze warto kierować się ewentualnym ryzykiem. Jesteś początkującym przedsiębiorcą lub po prostu nie jesteś pewien, na ile Twój biznes będzie trafiony? Najlepiej wybrać jednoosobową działalność gospodarczą, chociażby ze względu na brak kosztów początkowych. Niemniej przy rozbudowanej działalności firmy, w której konieczne jest istnienie wyraźnej struktury i podziału obowiązków, lepiej zdecydować się na spółkę cywilną. Dzięki temu można zatrudnić więcej pracowników, a każdy wspólnik może wnieść coś do firmy i tym samym ułatwić jej funkcjonowanie.

Warto pamiętać, że JDG zawsze można przekształcić w spółkę, stąd jeśli nie masz pewności, co wybrać, bezpieczniej będzie postawić na jednoosobową działalność gospodarczą i ewentualnie później rozwinąć swój biznes.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Spółka cywilna – czym jest i jak ją założyć?
• Jak określić wartość środka trwałego?
• Czym jest WIS?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Spółka cywilna czy jednoosobowa działalność gospodarcza pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Na stronie Ministerstwa Finansów znajdziemy szczegółowe wyliczenie wszystkich wyjątków, czyli sytuacji, w których – pomimo zawieszenia działalności – należy uzupełnić ewidencję VAT i przesłać JPK_VAT. Zanim przejdziemy do ich omówienia, przypomnijmy krótko cel wprowadzenia JPK.

Jednolity Plik Kontrolny ułatwia pracę organom kontrolnym

Jednolity Plik Kontrolny nie jest polskim wynalazkiem. Pierwowzorem JPK jest SAF-T  (Standard Audit File for Tax), opracowany przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w 2005 r. Obecnie jest stosowany w wielu krajach Europy.

Istotą działania JPK jest uporządkowanie danych. Podmioty prowadzące działalność gospodarczą stosują bardzo różne formy ewidencji, a w efekcie różne sposoby prezentowania danych. Przed wprowadzeniem JPK analiza tak opracowanych danych nastręczała wielu problemów organom kontrolnym. Jednocześnie tworzyła wiele okazji do ukrywania istotnych danych na temat prowadzonej działalności gospodarczej. Regularne przesyłanie uporządkowanych danych umożliwiło bieżący wgląd w działalność firmy. Dzięki temu można ograniczać zjawisko unikania płacenia podatków i próby wyłudzania VAT. Z kolei dla firm obsługa JPK jest sposobem na szybką korektę nieprawidłowości, a także zmniejsza uciążliwość i czas trwania kontroli.

JPK rejestruje wszystkie przepływy finansowe, które mają miejsce w trakcie działalności gospodarczej. Można stąd wysnuć wniosek, że w momencie zawieszenia działalności, gdy operacje finansowe ustają, JPK nie powinien być tworzony. Okazuje się jednak, że zawieszenie działalności nie zawsze oznacza całkowite wstrzymanie aktywności finansowej.

Kiedy należy przesłać JPK pomimo zawieszenia działalności?

Zgodnie z przytoczonym na wstępie cytatem, brak zapisów w ewidencji VAT zwalnia z obowiązku przesyłania JPK_VAT. Jednak od tej zasady istnieją wyjątki. Wszystkie sytuacje nadzwyczajne określa Ustawa o podatku od towarów i usług. Zwolnienie z tworzenia i przekazywania do organów kontrolnych pliku JPK nie obowiązuje w czterech sytuacjach:

• nabycie towarów w ramach wymiany wewnątrzwspólnotowej – podatnicy VAT, którzy dokonali wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, muszą przygotować i przesłać JPK_VAT,

• import usług i nabycie towarów – dotyczy to operacji, w których zakresie przedsiębiorca jest podatnikiem,

• zawieszenie działalności na cześć okresu rozliczeniowego – należy przygotować JPK_VAT, jeżeli okres zawieszenia działalności gospodarczej nie objął pełnego okresu rozliczeniowego (np. działalność została wznowiona w połowie miesiąca czy w połowie kwartału),

• rozliczenie podatku i korekta podatku naliczonego – ostatni przypadek, w którym występuje obowiązek przesłania pliku JPK_VAT, dotyczy okresów rozliczeniowych, za które – jak mówi ustawa – podatnik ma obowiązek rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które ma obowiązek skorygować podatek naliczony.

Zależność zawieszenia działalności i tworzenia JPK można sprowadzić do prostej zasady: jeżeli nie powstają zapisy w ewidencji VAT, nie ma potrzeby tworzenia JPK. We wszystkich sytuacjach wątpliwych należy sięgnąć po zapisy ustawowe. Jeżeli ich brzmienie nie jest jasne, najlepiej zwrócić się do specjalisty. Zapraszamy do biur PG Partner Gospodarczy w Gdańsku, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Szczecinie.

Artykuł JPK a zawieszenie działalności gospodarczej pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jak wznowić działalność podmiotu wpisanego do CEIDG?

Wznowienie działalności wpisanej do CEIDG  jest najprostsze wtedy, gdy zawieszenie było czasowe. W takiej sytuacji wznowienie jest automatyczne. W przypadku zawieszenia na czas nieokreślony lub wtedy, gdy chcemy zmienić datę wznowienia działalności, musimy złożyć wniosek do CEIDG.

Przedsiębiorca wnioskujący o wznowienie działalności gospodarczej ma do wyboru trzy drogi złożenia dokumentu:

• na stronie biznes.gov.pl – najłatwiej jest wznowić działalność elektronicznie: wystarczy wejść na stronę biznes.gov.pl zalogować się przy użyciu Profilu Zaufanego i wypełnić wniosek w formie elektronicznej – wniosek podpisujemy Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym (podpisem elektronicznym),

• na stronie CEIDG – należy dokonać rejestracji i wypełnić formularz CEIDG-1: podpisujemy wniosek Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym,

• w urzędzie miasta lub gminy – otrzymamy do wypełnienia formularz, urzędnik potwierdzi przyjęcie wniosku i najpóźniej następnego dnia dane zostaną wprowadzone do systemu CEIDG,

• listem poleconym – ta droga jest nieco skomplikowana, bo wymaga złożenia własnoręcznego podpisu, którego autentyczność musimy potwierdzić notarialnie: list należy zaadresować na dowolny urząd miasta lub gminy.

Wznowienie działalności następuje nie później niż następnego dnia roboczego po złożeniu wniosku. Formalności są całkowicie bezpłatne. Wniosek może złożyć również pełnomocnik osoby prowadzącej działalność.

Jak wznowić prowadzenie spółki cywilnej?

Wznowienie prowadzenia spółki cywilnej też wymaga złożenia wniosku w CEIDG, ale dopiero po zgłoszeniu wznowienia do Głównego Urzędu Statystycznego i do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Zgłoszenie do GUS musi nastąpić w ciągu 7 dni kalendarzowych od dnia wznowienia działalności spółki. Do tego celu służy druk RG-OP, do którego należy załączyć druk RG-SC, czyli informację o wspólnikach spółki cywilnej. Zgłoszenie do US wymaga złożenia formularza NIP-2.

Wznowienie prowadzenia spółki może nastąpić w dowolnym momencie. Okres, który został ustalony w momencie zawieszania działalności, nie jest wiążący: to rodzaj prognozy, która może ulec zmianie w związku ze zmianami sytuacji rynkowej.

Czego potrzeba do wznowienia działalności spółki zarejestrowanej w KRS?

Wznowienie działalności spółki zarejestrowanej w KRS rozpoczyna się podjęcia uchwały zarządu spółki kapitałowej lub uchwały wspólników spółki osobowej w sprawie wznowienia działalności. Uchwała, wraz z wnioskiem o wznowienie działalności, powinna trafić w terminie 7 dni kalendarzowych (licząc od daty podjęcia uchwały) do właściwego dla spółki Wydziału Gospodarczego KRS.

Przypadkiem szczególnym jest automatyczne wznowienie działalności spółki wpisanej do KRS. Wynika ono z przepisów, które mówią, że maksymalny okres zawieszenia w przypadku spółek znajdujących się w ewidencji KRS wynosi 24 miesiące. Jeżeli w tym czasie nie nastąpi odwieszenie działalności z inicjatywy wspólników lub zarządu, to sąd sam wznawia działalność spółki. Wznowienie ma miejsce następnego dnia po upływie 24 miesięcy od momentu zawieszenia działalności.

Prowadzenie księgowości i podatki po wznowieniu działalności

Przedsiębiorca, który wznowił działalność, zaczyna ją niejako w miejscu, w którym została zakończona. Oznacza to, że prowadzenie księgowości odbywa się na zasadach, które obowiązywały w chwili zawieszania działalności. Ewidencję przychodów i rozchodów należy prowadzić od dnia wznowienia działalności. W przypadku podmiotów, które prowadzą PKPiR (Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów) lub ewidencjonują przychody do rozliczania się ryczałtowego, należy zwrócić uwagę na kwestię zakładania nowych ksiąg. Jeżeli zawieszenie i wznowienie działalności gospodarczej miało miejsce w tym samym roku, to można prowadzić ewidencję bez zmiany ksiąg. Jeżeli do wznowienia działalności doszło w roku następnym, to należy założyć nowe księgi.

Zasada powrotu do stanu sprzed zawieszenia działalności dotyczy również sposobu naliczania podatków. Przedsiębiorstwa, które prowadzą obrót wyrobami akcyzowymi, po wznowieniu działalności podlegają kontroli organów celnych. Sprawdzenie odbywa się po pisemnym zgłoszeniu wznowienia działalności gospodarczej do stosownego organu.

Nawiązanie kontaktów z ZUS-em

Przedsiębiorca wpisany do CEIDG nie musi zgłaszać wznowienia działalności w ZUS-ie. ZUS samodzielnie dokona zgłoszenia płatnika składek i zgłoszenia do ubezpieczeń – wszystko na warunkach sprzed zawieszenia działalności. Oczywiście automatyczne procedury działają tylko wtedy, gdy nie uległa zmianie sytuacja podatkowa przedsiębiorcy, np. nie utracił on prawa do preferencyjnych składek lub nie nabył prawa do emerytury. W gestii przedsiębiorcy leży zgłoszenie do ZUS-u pracowników, współpracowników i członków rodziny. O ile po wznowieniu działalności zdecydował się na zatrudnienie personelu.

Spółki wpisane do KRS są automatycznie rejestrowane w ZUS jako płatnicy w momencie wznowienia działalności. Natomiast wspólnicy w spółkach jawnych, komandytowych, partnerskich oraz jednoosobowych spółkach z o.o. muszą sami zarejestrować się w ZUS jako płatnicy składek i zgłosić się do ubezpieczeń. Przy wypełnianiu dokumentów posługują się własnymi numerami NIP i PESEL.

Zagadnienia wznawiania działalności gospodarczej omówiliśmy jak najbardziej syntetycznie. Należy je traktować jako ogólne wskazówki, na co zwrócić największą uwagę. W konkretnych przypadkach najlepszym rozwiązaniem jest bezpośredni kontakt z doradcą. Nasi specjaliści w biurach rachunkowych PG Partner Gospodarczy w Gdańsku, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Szczecinie szczegółowo wyjaśnią wszystkie kwestie związane ze wznowieniem działalności gospodarczej.

Artykuł Jak wznowić działalność gospodarczą? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.