Czym jest spółka jawna?

Spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego, regulowaną przez Kodeks Spółek Handlowych. Jest to jedna z najprostszych i najbardziej elastycznych form działalności gospodarczej w Polsce.

Taka spółka nie posiada statusu osoby prawnej, ale ma zdolność do działań prawnych. W związku z tym może samodzielnie nabywać uprawnienia i wchodzić w zobowiązania, np. zatrudniać personel czy inwestować w nieruchomości. Wszyscy wspólnicy mają nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Wskutek tego maja obowiązek do pokrycia długów spółki ze swojego majątku osobistego w razie konieczności uregulowania zobowiązań.

Czym spółka jawna różni się od innego rodzaju spółek?

Główną cechą wyróżniającą spółkę jawną od innych form spółek jest brak osobowości prawnej. Istotna jest także nieograniczona odpowiedzialność wszystkich wspólników za zobowiązania spółki. W praktyce oznacza to, że każdy ze wspólników może być wezwany do pokrycia długów, jeśli majątek spółki jest niewystarczający. Warto poznać pozostałe kwestie odróżniające spółkę jawną od innych form.

Jakie są różnice między spółką jawną a pozostałymi formami spółek?

1. Brak osobowości prawnej: Spółka jawna nie posiada statusu osoby prawnej. Oznacza to, że nie jest traktowana jako odrębny podmiot prawny. Niemniej jednak ma zdolność do działań prawnych, a to pozwala jej na samodzielne nabywanie uprawnień i wchodzenie w zobowiązania.
2. Nieograniczona odpowiedzialność wspólników: Wszyscy wspólnicy spółki jawnej mają nieograniczoną, solidarną odpowiedzialność za jej zobowiązania. W związku z tym w przypadku problemów finansowych mogą być zmuszeni do pokrycia długów spółki z osobistego majątku.
3. Brak wymogu minimalnego kapitału zakładowego: W przeciwieństwie do niektórych innych form spółek, spółka jawna nie musi posiadać minimalnego kapitału zakładowego.
4. Elastyczność w zarządzaniu: Wspólnicy mają dużą swobodę w zakresie zarządzania spółką i podejmowania decyzji dotyczących jej działalności. Mogą również swobodnie ustalać zasady podziału zysków i strat.
5. Łatwość założenia: Proces rejestracyjny spółki jawnej jest stosunkowo prosty i nie wymaga sporządzania aktu notarialnego.
6. Zakres działalności: Spółka jawna może prowadzić praktycznie każdy rodzaj działalności gospodarczej, o ile nie jest ona zastrzeżona dla innych form prawnych.
7. Reprezentacja spółki: W praktyce każdy ze wspólników może reprezentować spółkę i podejmować działania w jej imieniu. Wyjątkiem są sytuacje, gdy umowa spółki stanowi inaczej.

Spółka jawna. Jak założyć najprościej?

Aby założyć spółkę jawną, konieczne jest podpisanie umowy spółki. Umowa ta może być zawarta zarówno na piśmie, jak i ustnie. Zaleca się formę pisemną, aby uniknąć ewentualnych nieporozumień w przyszłości.

Umowa powinna określać:

• przedmiot działania spółki,
• wkłady wnoszone przez wspólników,
• zasady podziału zysków i strat,
• sposób reprezentacji spółki,
• ewentualne inne postanowienia dotyczące funkcjonowania spółki.

Co ważne, takiej umowy nie trzeba sporządzać w formie aktu notarialnego. Można spisać ją samodzielnie.

Rejestracja spółki jawnej

Następnie konieczna jest rejestracja spółki jawnej i zgłoszenie jej do Urzędu Skarbowego oraz ZUS. O tym, jak zarejestrować spółkę oraz jak prowadzić jej księgowość, przeczytasz w następnym artykule. Sprawdź jak wygląda rejestracja, opodatkowanie i przekształcenie spółki jawnej.

Artykuł Spółka jawna – czym jest i jak ją założyć? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Umowa inwestycyjna należy do kategorii umów nienazwanych, dlatego nie jest uregulowana w żadnym polskim akcie prawnym.

W rzeczywistości stanowi połączenie kilku rodzajów kontraktów, a jej cechą charakterystyczną jest chęć zainwestowania kapitału pieniężnego przez inwestora w powstanie nowej firmy lub rozwój już istniejącego podmiotu. Omawiane zobowiązanie zawierane jest między dwoma lub więcej stronami w zwykłej formie pisemnej. Nie ma więc konieczności korzystania w tym zakresie z usług notariusza.

Co zawiera treść umowy inwestycyjnej?

Kontrakt reguluje przebieg każdego etapu inwestycji, a jego postanowienia zabezpieczają interesy i majątek stron. Struktura umowy inwestycyjnej wygląda następująco:

• określenie stron – inwestorem jest osoba, która wnosi swój kapitał finansowy na założenie lub rozwój konkretnego przedsiębiorstwa bądź start-upu. Stroną takiej umowy może być natomiast osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,
• przedmiot umowy – innymi słowy, jest to oznaczenie wysokości kapitału finansowego przeznaczanego na założenie lub rozwój przedsiębiorstwa jednej ze stron umowy, szczegółowo rozpisany proces inwestycyjny, opis planowanej inwestycji oraz terminarz płatności wraz z podaniem daty końcowej,
• struktura właścicielska – to jeden z najważniejszych elementów umowy inwestycyjnej, który określa udziały poszczególnych osób w danym podmiocie. Inwestor ma bowiem prawo domagać się przejęcia części własności przedsiębiorstwa z racji zainwestowania określonej ilości pieniędzy w jego powstanie lub rozwój. W tej części muszą się również znaleźć wytyczne dotyczące prawa przejęcia firmy, odkupu, łączenia oraz likwidacji,
• warunki zawieszające wejście w życie umowy – niektóre zapisy umowne mogą wejść w życie dopiero po spełnieniu określonych czynności wskazanych przez stronę np. po uzyskaniu odpowiedniej dokumentacji sądowej i administracyjnej.

W treści umowy inwestycyjnej nie może również zabraknąć zasad powoływania i składu organów spółki oraz oświadczenia stron w kwestii zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, ochrony własności intelektualnej lub sposobu rozwiązywania konfliktów. Ważne jest również zawarcie ograniczeń i praw poszczególnych wspólników związanych ze zbyciem udziałów oraz konkurencją. Do gotowego dokumentu załącza się regulaminy powoływania członków organów zarządzających lub nadzorczych, inne wersje umowy, pozwolenia na budowę itp.

Umowa inwestycyjna – najważniejsze klauzule

Prawidłowo sporządzona umowa inwestycyjna zawiera w swej treści klauzule określające prawa i obowiązki stron oraz ogólne warunki zobowiązania. Dwie najistotniejsze z nich to:

• lock-up – zastosowanie tej klauzuli uniemożliwia zbycie udziałów w firmie przez określony czas. Zapis może dotyczyć zarówno wszystkich, jak i konkretnie oznaczonych stron. Takie postanowienie ma na celu zabezpieczenie przedsiębiorcy przed zbyt szybkim przekazaniem podmiotu w ręce innej osoby tuż po zakończeniu całej inwestycji,
• anti-dilution (antyrozwodnieniową) – stanowi pewną formę parasola ochronnego dla inwestora przed możliwością obniżenia jest procentowego udziału w danym przedsiębiorstwie. Zapewnia mu automatyczne nabywanie odpowiedniej liczby nowych udziałów w przypadku emisji takich udziałów przez spółkę.

W umowie można również zawrzeć klauzule inwestycyjne typu tag along, które ograniczają swobodę zbywania akcji lub udziałów. Ich celem jest ochrona interesów jednego z udziałowców, zwykle mniejszościowego, jeżeli dominująca strona zdecyduje się zbyć swoje prawa udziałowe. Innymi słowy, zapis ten zapewnia mniejszościowemu udziałowcowi prawo do żądania zbycia swoich udziałów na tych samych warunkach co dominujący udziałowiec.

Warto również wspomnieć o kolejnej klauzuli w umowie inwestycyjnej, jaką jest drag-along. Umożliwia akcjonariuszowi, który znalazł potencjalnego nabywcę akcji, skłonić pozostałe strony do sprzedaży swoich akcji na podobnych warunkach. W tym przypadku należy jednak ustalić dodatkowe warunki np. minimalną cenę za akcję.

Kiedy zawiera się umowę inwestycyjną?

W rzeczywistości umowa inwestycyjna jest złożonym zobowiązaniem, które należy podpisać dopiero po dokładnym zapoznaniu się z jego treścią przez każdą ze stron. Niekiedy wymaga skorzystania z pomocy fachowców, np. biura rachunkowego PG Partner Gospodarczy, który pomoże stworzyć kontrakt chroniący interesy inwestorów oraz pozostający w zgodzie z przepisami prawa.

Zawarcie umowy inwestycyjnej jest tak naprawdę końcowym etapem procesu, który składa się z następujących kroków:

1.  Przygotowanie przedsiębiorstwa do inwestycji (np. pre-due diligence).
2.  Wstępne negocjacje.
3.  Due diligence – badanie przedsiębiorstwa przez inwestora.
4.  Negocjacje i zawarcie umowy inwestycyjnej.
5.  Wykonanie umowy inwestycyjnej.

Finalnie, dokument powinien przewidywać prawa i obowiązki zarówno inwestora, jak i founderów, strukturę właścicielską, czyli sposób zarządzania spółką, a także dokładny cel, na który przeznaczone zostaną środki finansowe. Określa się również kary umowne za naruszenie umowy inwestycyjnej oraz szereg dodatkowych postanowień np. prawo pierwokupu, wyłączenie ograniczeń w rozporządzaniu udziałami, klauzule inwestycyjne i inne. Kontrakt ma precyzyjnie regulować obowiązki stron, aby nie budziły one wątpliwości w czasie wykonywania poszczególnych zapisów.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Scoring kredytowy – jak można go poprawić?
• Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów – co powinna zawierać?
• Czym jest dług publiczny i jak wpływa na gospodarkę?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych

Artykuł Umowa inwestycyjna – jak ją sporządzić? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Czym jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością?

W zasadzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest pewnego rodzaju spółką kapitałową. Jak sama nazwa wskazuje, jest tu niezbędny kapitał początkowy, który nazywa się również kapitałem zakładowym. W przepisach polskiego prawa znajdziemy zapisy o tym, że musi być to co najmniej 5 tysięcy złotych. Szczegóły dotyczące kapitału zakładowego zostaną wyjaśnione w dalszej części.

Biuro rachunkowe – Zakładanie spółki z o.o.

Do zawiązania spółki z o.o. niezbędne jest sporządzenie odpowiedniej umowy. Ta musi zawierać przede wszystkim:

• Adres siedziby spółki;
• Przedmiot działalności;
• Wysokość kapitału zakładowego;
• Liczbę i podział udziałów wspólników.

Co istotne, umowa spółki z o.o. musi przybrać formę aktu notarialnego. To jednak dopiero rozpoczyna proces powstania i umocowania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W chwili zawarcia umowy powstaje spółka z o.o. w organizacji. Ten stan trwa aż do zarejestrowania działalności w KRS. Jest to też czas odpowiedni na dokonywanie niezbędnych zakupów, zawiązywaniu umów w imieniu spółki, a także na zaciąganie kredytów i pożyczek. Można też już wystawiać faktury VAT. Co ważne, w organizacji spółka może funkcjonować wyłącznie do sześciu miesięcy. Do tego czasu musi być w sądzie złożony wniosek o zarejestrowanie. Co się stanie, jeśli nie zrobi tego spółka z o.o.? Rejestracja jest niezbędna do tego, aby ostatecznie firma mogła funkcjonować. Bez wniosku o rejestrację lub przy prawomocnym jego oddaleniu umowa spółki podlega rozwiązaniu.

Jak zarejestrować spółkę z o.o.?

Rejestracja nie wymaga dołączania dokumentów do Urzędu Statystycznego, Urzędu Skarbowego lub też Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (poza wyjątkiem, który zostanie opisany). W ramach uprawomocniania działalności, jaką jest spółka z o.o., rejestracja musi opierać się na złożeniu wniosku i dokumentów do Sądu Rejestrowego. Następnie po postanowieniu o wpisie do KRS (Krajowego Rejestru Sądowego) dane spółki są przekazywane do CRP KEP, czyli do Centralnego Rejestru Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników – a także do rejestru REGON. Dane te CRP KEP przekazuje do ZUS. Koszt wpisu do KRS wynosi 600 złotych.

Spółka z o.o. – co do ZUS?

W niektórych przypadkach niezbędne jest przekazanie danych do CRBR, czyli do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych. Można to za darmo zrobić na stronie internetowej crbr.podatki.gov.pl – przekazać trzeba pełne dane uzupełniające, aby zakończyć rejestrację. Przekazać trzeba m.in. numer rachunku bankowego oraz miejsce prowadzenia działalności. Musimy to zrobić w ciągu 7 dni od zarejestrowania spółki – tu wypełniamy druk NIP-8 i składamy go w ZUS, gdzie sporządzone zostaną odpowiednie dokumenty zgłoszeniowe.

Spółka z o.o. a kapitał zakładowy

Zakładanie spółek wymaga posiadania kapitału zakładowego, który wynosić będzie co najmniej 5 tysięcy złotych. Należy przy tym pamiętać, że kapitał zakładowy spółki z o.o. nie musi oznaczać wkładu pieniężnego. Uwzględnia także wkład niepieniężny. W praktyce jest to po prostu majątek pierwotny spółki, który wnoszą do niej wspólnicy. To na jego bazie dzieli się udziały o równej lub nierównej wartości nominalnej. Kluczowe jest to, że:

• Kapitał zakładowy musi być w walucie polskiej – nawet jako wkład niepieniężny, wartość np. nieruchomości musi być oznaczona w polskich złotówkach;
• Wspólnicy muszą wnieść cały kapitał zakładowy przed zarejestrowaniem spółki;
• Wkłady pieniężne są konieczne, jeśli spółka jest założona w trybie S24 – wówczas ma się 7 dni na dokonanie pokrycia wkładem pieniężnym.

Dodatkowo członkowie zarządu mają obowiązek złożyć oświadczenie o tym, że wkład pokrywający kapitał zakładowy został w całości wniesiony przez wszystkich wspólników.

Zarząd spółki z o.o.

Organem, którego uprawnieniem jest reprezentacja spółki z o.o., jest zarząd. Zajmuje się on również prowadzeniem spraw spółki z o.o. Co istotne, w skład zarządu mogą wchodzić zarówno wspólnicy, jak i osoby trzecie. Powołanie zarządu odbywa się uchwałą wspólników na czas nieoznaczony lub też na czas wynoszący co najmniej rok.

Powołanie do zarządu wymaga zgody danej osoby, a jego liczebność nie jest z góry narzucona. Skład może być zarówno wieloosobowy, jak i jednoosobowy. Szczegóły określa umowa spółki, w której wskazuje się m.in. maksymalną i minimalną liczebność.

Zadania zarządu

W ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zarząd podejmuje się czynności dotyczących sfery zewnętrznej spółki. Jeśli określone kompetencje nie zostaną przypisane innym organom spółki, to właśnie zarząd podejmuje wszystkie decyzje. Każda czynność jest działaniem własnym spółki i prowadzi do bezpośrednich dla niej skutków.

Z kolei reprezentacja spółki z o.o. może być określona przez umowę spółki. To w niej zawarte musi być to, czy członkowie zarządu prowadzą samodzielną reprezentację, czy też wprowadza się reprezentację łączną – nie tylko w postaci np. dwóch członków zarządu, ale również w postaci członka zarządu i prokurenta.

Należy przy tym pamiętać, że we wszystkich umowach, jakie spółka zawiera z członkami zarządu, podobnie jak w przypadku sporów na linii zarząd-spółka prawo reprezentacji spółki, podlega wyłączeniu. Co ze wspólnikami? Ci nie mogą bezpośrednio korzystać z prawa do reprezentacji spółki. Mogą jednak robić to na podstawie otrzymanego od zarządu pełnomocnictwa, a także na podstawie prokury.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – jakie są stawki i składki ZUS?
• Dobre biuro rachunkowe – jak wygląda współpraca?
• Skala podatkowa – dla kogo będzie dobrym rozwiązaniem?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Spółka z o.o. – czym jest i jak ją założyć? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Ile wynoszą składki ZUS przy ryczałcie ewidencjonowanym?

Każdy przedsiębiorca podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym bez względu na formę opodatkowania działalności gospodarczej. Oznacza to, że musi zostać zgłoszony do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego oraz na zasadzie dobrowolności – chorobowego. Warto jednak pamiętać, że przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia własnego biznesu można skorzystać z ulgi na start, dzięki czemu do ZUS-u płaci się jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

W przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych kwestia ubezpieczeń społecznych wygląda podobnie. Pewne wątpliwości może jednak budzić sposób wyliczenia składki zdrowotnej. Stawka ZUS jest bowiem zależna od osiągniętego przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zgodnie z przepisami przychód oznacza otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne dla ryczałtowców wynosi zatem 9% i może być regulowana od podstawy:

• stanowiącej 30% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym – możliwość skorzystania z tej preferencji jest ograniczona w czasie do 24 miesięcy liczonych od miesiąca zakończenia ulgi na start, a jeżeli przedsiębiorca nie zastosował tej ulgi, to od rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej,
• ustalonej na podstawie dochodu osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym – jest to tzw. mały ZUS plus, czyli ulga, która również jest ograniczona czasowo do 36 miesięcy w ciągu 60 miesięcy prowadzenia działalności,
• stanowiącej 60% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w danym roku kalendarzowym – tzw. duży ZUS należy opłacać, jeśli osoba ubezpieczona nie ma prawa do korzystania z innych ulg i odliczeń.

Ryczałt – wysokość składki zdrowotnej

Sama składka zdrowotna przy ryczałcie może być liczona na bieżąco i zależeć od wielkości faktycznie uzyskanych przychodów w danym roku składkowym lub liczona w sposób uproszczony (z dochodu uzyskanego w roku poprzednim). W 2023 r. podstawa jej wymiaru wyliczana jest według trzech stawek:

• 60% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach nieprzekraczających 60 000 zł (376,16 zł),
• 100% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach w przedziale od 60 000 zł do 300 000 zł (626,93 zł),
• 180% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach przekraczających 300 000 zł (1128,48 zł).

Dla ryczałtowców wysokość składki zdrowotnej jest uzależniona od dwóch czynników: przychodów przedsiębiorcy oraz przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku za IV kwartał roku poprzedniego, ogłaszanego przez GUS. W celu ustalenia dokładnej stawki ZUS przyjmuje się przychody pomniejszane o kwoty opłaconych składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do KUP lub odliczone od dochodu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Płatnik składek ma obowiązek bieżącego śledzenia przychodu. Wyższa składka należna jest dopiero od tego miesiąca, w którym zostanie przekroczony kolejny próg przychodowy. Wówczas przedsiębiorca musi zapłacić wyższą składkę zdrowotną również za wcześniejsze miesiące. Służy do tego celu tzw. roczne rozliczenie składki zdrowotnej. Stale zmieniające się przepisy nie zawsze pozwalają na samodzielne zajmowanie się kwestiami podatkowymi. Dlatego warto sięgnąć po fachową pomoc biura rachunkowego, profesjonalnie zajmującego się księgowością w małych i dużych przedsiębiorstwach.

Uproszczona składka zdrowotna na ryczałcie

Przedsiębiorcy, którzy wybrali jako formę opodatkowania ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, mają prawo do opłacania tzw. składki zdrowotnej uproszczonej. Rozwiązanie to można zastosować, jeśli działalność była prowadzona przez cały poprzedni rok kalendarzowy, a podatnik korzystał z opodatkowania: według skali podatkowej, podatkiem liniowym, podatkiem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej lub właśnie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Należy pamiętać, że prawo do skorzystania z uproszczonej formy wyliczenia składki zdrowotnej nie przysługuje osobom, które nie prowadziły działalności gospodarczej w roku poprzednim. Zasada ta dotyczy więc również przedsiębiorców, którzy zawiesili działalność lub rozpoczęły biznes w trakcie roku kalendarzowego.

W tym miejscu warto również wspomnieć, że termin składania deklaracji ZUS DRA i opłacenia składki zdrowotnej dla osób korzystających z opodatkowania w formie ryczałtu upływa 20. dnia każdego miesiąca (bez względu na fakt zatrudniania pracowników). Istnieją dwa sposoby opłacania składki zdrowotnej ZUS w trakcie roku: jedna wartość przez cały rok (na podstawie przychodu osiągniętego w poprzednim roku) lub progresywnie, czyli na bieżąco w zależności od progów przychodowych. Wszelkie dokonane niedopłaty lub nadpłaty podlegają wyrównaniu w rozliczeniu rocznym składki zdrowotnej.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Dobre biuro rachunkowe – jak wygląda współpraca?
• Skala podatkowa – dla kogo będzie dobrym rozwiązaniem?
• Podatek liniowy czy progresywny – który wybrać?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – jakie są stawki i składki ZUS? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Dobre biuro rachunkowe, czyli jakie?

Solidna księgowość to nie tylko prowadzenie ewidencji, ale także doradztwo biznesowe, obsługa programów online, sporządzanie raportów czy korekta błędów. Ważne jest, aby biuro posiadało odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie. Oczywiście, cennik usług księgowych jest istotny, ale nie powinien być jedynym kryterium wyboru. Rzetelność, zakres wsparcia merytorycznego i dobra komunikacja z klientem są bardzo cenne.

Czym zajmuje się dobre biuro rachunkowe?

W erze cyfryzacji i rosnącej popularności usług online, biura rachunkowe również przystosowują się do nowych wyzwań. Oferują szeroki zakres usług dostępnych w sieci bez wychodzenia z domu. Wiele procesów odbywa się elektronicznie, a to znacznie usprawnia komunikację i pomaga w swobodnym zarządzaniu firmą.

Pełen zakres usług księgowych zdalnie oraz stacjonarnie świadczy PG Partner Gospodarczy. U nas możesz skorzystać z darmowej konsultacji oraz wyceny rozliczeń podatkowych i obsługi spraw kadrowo-płacowych. Mamy 9 oddziałów na terenie całej Polski i obsługujemy ponad 100 różnych branż.

Czego możesz oczekiwać od naszego nowoczesnego biura rachunkowego?

1. Prowadzenie ewidencji dla celów podatkowych: Tradycyjne usługi księgowe, czyli prowadzenie Ksiąg Handlowych, Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów czy ewidencji VAT.

2. Zakładanie i sprzedaż spółek: Nasza grupa oferuje pomoc w zakresie zakładania spółek, sprzedaży gotowych spółek z o.o. i komandytowych, zupełnie nowych oraz takich z dłuższym stażem.

3. Wsparcie i doradztwo: Nasze księgowe pomogą w wyborze odpowiedniej formy opodatkowania, optymalizacji kosztów czy interpretacji najnowszych przepisów podatkowych.

4. Reprezentacja przed organami podatkowymi: W przypadku kontroli czy innych postępowań podatkowych, nasze biuro księgowe może reprezentować klienta. Zajmujemy się przygotowywaniem odpowiednich dokumentów i odpowiadamy na zapytania organów podatkowych.

5. Korekta błędów księgowych: Jeśli zauważysz nieścisłości w dokumentacji czy błędy w zaksięgowaniu, szybko dokonamy korekty, zapewniając prawidłowość danych.

6. Prowadzenie dokumentacji kadrowej: Oprócz tradycyjnych usług księgowych, u nas skorzystasz z usług z zakresu kadrowo-płacowego. Obejmuje to przygotowywanie umów o pracę, sporządzanie list płac, rozliczanie składek ZUS czy prowadzenie akt osobowych pracowników.

7. Dostęp do nowoczesnych narzędzi: Korzystamy zaawansowanych programów księgowych, które umożliwiają automatyzację wielu procesów. Udostępniamy naszym klientom także darmowy program do fakturowania.

8. Bezpieczeństwo danych: Nowoczesne biura rachunkowe dbają o bezpieczeństwo przechowywanych danych. PG Partner Gospodarczy stosuje zaawansowane technologie szyfrowania i regularne kopie zapasowe.

Jak wygląda współpraca z biurem rachunkowym?

Współpraca z biurem rachunkowym opiera się na wzajemnym zaufaniu, co jest bardzo ważne. Ale zarówno księgowość, jak też przedsiębiorca, posiadają swoje obowiązki, których muszą dopilnować.

Z jednej strony biuro rachunkowe ma obowiązek archiwizacji dokumentów i ochrony danych osobowych firmy. Istotne jest też posiadanie ubezpieczenia OC i bieżąca komunikacja z klientem. Z drugiej strony klient musi zadbać o terminowe dostarczanie dokumentacji, przekazywać ją w odpowiedniej formie i opcjonalnie wyznaczyć pełnomocnika do kontaktu z biurem.

Ważne jest również, aby obie strony były świadome swoich praw i obowiązków wynikających z umowy. Warto pamiętać, że mimo powierzenia prowadzenia księgowości biuru zewnętrznemu, przedsiębiorca nadal ponosi odpowiedzialność za prawidłowość wszelkich rozliczeń. Biuro rachunkowe PG Partner Gospodarczy to świetny wybór dla startupów, małych i średnich firm, firm międzynarodowych, freelancerów i przedsiębiorców zagranicznych. Wybierz współpracę opartą na wzajemnym zaufaniu, komunikacji i profesjonalizmie. Solidna księgowość przyniesie wiele korzyści dla Twojego biznesu.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Skala podatkowa – dla kogo będzie dobrym rozwiązaniem?
• Podatek liniowy czy progresywny – który wybrać?
• Rejestracja do VAT – kiedy to konieczne?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Dobre biuro rachunkowe – jak wygląda współpraca? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Podatek na zasadach ogólnych – czym jest skala podatkowa?

Skala podatkowa to system opodatkowania, w którym stawka podatkowa zależy od wysokości uzyskanego dochodu. W praktyce oznacza to, że im większy dochód osiąga podatnik, tym wyższy procent musi przekazać w formie podatku.

W Polsce skala podatkowa jest jednym z podstawowych sposobów opodatkowania dochodów osób fizycznych. Wyróżnia się w niej kilka progów podatkowych, a stawka podatku rośnie wraz z przekroczeniem kolejnych progów dochodowych.

Dla kogo skala podatkowa?

Podatek według skali najczęściej jest wykorzystywany przez pracowników na etacie i osoby pracujące na umowy cywilnoprawne. Do tego grona dołączają również osoby otrzymujące emerytury, renty, staże czy zasiłki macierzyńskie.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą także mogą wybrać tę formę opodatkowania, chociaż mają do wyboru inne opcje. Niekiedy lepszą decyzją okazuje się ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Ale nie zawsze. Warto sprawdzić, w jakich sytuacjach dobrze jest postawić na skalę podatkową, a kiedy zdecydować się na inny rodzaj rozliczania.

Podatek liniowy a skala podatkowa

Przed przedsiębiorcami stoją różne wyzwania. Jednym z najważniejszych jest wybór odpowiedniego sposobu rozliczania. Opcje są różne: skala podatkowa, podatek liniowy, a nawet ryczałt. Każda z nich ma swoje zalety i wady, a to, co opłaca się jednemu przedsiębiorcy, niekoniecznie będzie korzystne dla innego.

Ryczałt obecnie stał się jeszcze bardziej atrakcyjny niż dotychczas. Z kolei liniowy PIT stracił na popularności. Powodem są różne czynniki, choćby zmiany w przepisach czy aktualna sytuacja gospodarcza w kraju. Niemniej jednak nie wszyscy przedsiębiorcy mogą wybrać ryczałt jako formę opodatkowania.

Wybór między podatkiem liniowym a skalą podatkową zależy od wielu czynników. Liczą się poziom dochodów czy możliwość skorzystania z ulg podatkowych. Z tego powodu, każdy właściciel firmy powinien dokładnie przeanalizować swoją sytuację finansową.

Umów się na bezpłatną konsultację z naszą Księgową, aby wybrać formę opodatkowania odpowiednią dla Ciebie i Twojego biznesu.

Jakie są progi podatkowe w skali podatkowej?

W skali podatkowej wyróżniamy trzy progi, które determinują wysokość opodatkowania dochodów. Wszystkie zależą od rocznych dochodów podatnika. W związku z tym:

1. Pierwszy próg podatkowy – do 120 tys. zł – stawka podatku wynosi 12%. Jest to najmniejszy próg, który obejmuje osoby o najniższych dochodach. Dzięki niemu podatnicy otrzymują pewne ulgi i odliczenia, które mają na celu wsparcie tych, którzy zarabiają mniej.

2. Drugi próg podatkowy – powyżej 120 tys. zł do 1 mln zł – stawka podatku wynosi 32%. Ten próg obejmuje osoby o średnich i wyższych dochodach. Choć stawka podatku jest większa, to podatnicy w tym progu mają możliwość skorzystania z różnych form ulg, które mogą znacząco obniżyć ich zobowiązania podatkowe.

3. Trzeci próg podatkowy – powyżej 1 mln zł – stawka podatku wynosi 32% + 4% podatku solidarnościowego. Ten próg został wprowadzony jako odpowiedź na potrzeby redystrybucji dochodów w społeczeństwie. Podatek solidarnościowy ma na celu wsparcie różnych inicjatyw społecznych i jest dodatkowym obciążeniem dla najbogatszych.

Ważne!

Wybór progu podatkowego nie zależy od woli podatnika, ale jest automatycznie określany na podstawie rocznych dochodów. Dlatego tak ważne jest dokładne rozliczenie się i świadomość, w jakim progu podatkowym się znajdujesz.

Jakie zalety ma skala podatkowa?

Skala podatkowa, jako jedna z form opodatkowania dochodów, posiada szereg zalet. Są to np.:

• Progresywność: Skala podatkowa jest systemem progresywnym. Oznacza to, że osoby zarabiające mniej płacą niższy procent swojego dochodu w formie podatku, podczas gdy osoby o wyższych dochodach płacą więcej. Dzięki temu system jest bardziej sprawiedliwy i uwzględnia różnice w dochodach.
• Ulgi i odliczenia: Osoby korzystające z opodatkowania według skali mają możliwość skorzystania z wielu ulg i odliczeń podatkowych. Dotyczy to m.in. ulg na dzieci, odsetek od kredytów hipotecznych czy darowizn na cele charytatywne.
• Wsparcie dla osób o niższych dochodach: Dzięki niższym stawkom podatkowym dla osób o niższych dochodach, skala podatkowa działa na korzyść tych, którzy zarabiają mniej. Umożliwia w ten sposób zachowanie większej części swojego dochodu.
• Zachęta do inwestowania: Dla przedsiębiorców skala podatkowa może stanowić zachętę do reinwestowania zysków w rozwój działalności. Dzieje się to zamiast wypłacania ich w formie dywidend, co mogłoby podnieść ich obciążenie podatkowe.
• Przejrzystość: Dla wielu podatników skala podatkowa jest bardziej przejrzysta niż inne formy opodatkowania. Dzięki czemu łatwiej jest zrozumieć i przewidzieć swoje zobowiązania podatkowe.

Jak obliczyć składkę zdrowotną przy skali podatkowej?

Składka zdrowotna jest jedną z obowiązkowych składek. Jej wysokość jest niezależna od formy opodatkowania dochodów, ale sposób jej odliczenia może się różnić w zależności od wybranej formy.

Jak powinna być obliczona składka zdrowotna przy skali podatkowej:

1. Wysokość składki zdrowotnej: Składka zdrowotna wynosi 9% dochodu. Jest to tzw. składka podstawowa. Dodatkowo płatna jest składka uzupełniająca w wysokości 7,75%, ale można ją odliczyć od podatku dochodowego.

2. Obliczenie składki: Aby obliczyć składkę zdrowotną, należy pomnożyć dochód (przychód pomniejszony o koszty uzyskania) przez stawkę składki zdrowotnej (9%).

   Przykład: Jeśli Twój dochód wynosi 40 000 zł, składka zdrowotna wynosi:

   40 000 zł * 9% = 3600 zł.

3. Odliczenie składki zdrowotnej od podatku: Możesz odliczyć 7,75% zapłaconej składki zdrowotnej od swojego podatku dochodowego. W przypadku skali podatkowej odliczenie to jest dokonywane od podatku należnego.

4. Składka zdrowotna a ulgi podatkowe: Jeśli korzystasz z różnych ulg podatkowych, pamiętaj, że nie wszystkie ulgi mogą być łączone z odliczeniem składki zdrowotnej. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z przepisami i upewnić się, że prawidłowo obliczasz swoje zobowiązania podatkowe.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Podatek liniowy czy progresywny – który wybrać?
• Rejestracja do VAT – kiedy to konieczne?
• Kapitał zakładowy spółki z o.o. – co musisz wiedzieć?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Skala podatkowa – dla kogo będzie dobrym rozwiązaniem? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jednoosobowa działalność gospodarcza – koszty, cechy oraz sposób zakładania

Jednoosobowa działalność gospodarcza bez wątpienia jest w ostatnich latach jedną z najczęściej wybieranych form biznesu. Musi ona posiadać cel zarobkowy, a także funkcjonować w sposób ciągły. W tym przypadku jej założyciel jest w pełni odpowiedzialny za tę działalność, biorąc na siebie również wszelkie koszty i odpowiedzialność prawną. Co istotne, jednoosobową działalność gospodarczą prowadzić mogą tylko osoby fizyczne.

 

Samo założenie jednoosobowej działalności gospodarczej jest naprawdę łatwe i nie pociąga za tym żadnych kosztów. Firmę taką rejestruje się w CEDG. Z uwagi na prostotę całego procesu oraz brak opłat często na JDG decydują się chociażby freelancerzy czy osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z prowadzeniem przedsiębiorstwa, ponieważ nie niesie to ze sobą zbyt dużego ryzyka.

Do głównych zalet JDG można zaliczyć:

• wspomniany wcześniej brak opłat początkowych;
• bezproblemowe przekształcenie jej później w spółkę;
• dla osób, które nie czują się dobrze w sferze rozliczeń – niskie koszty. Przy prowadzeniu Księgi Przychodów i Rozchodów pomóc może profesjonalna księgowość.
• dowolność przy wyborze formy opodatkowania. Jedną z opcji jest – w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej – ryczałt lub podatek liniowy;
• łatwe zawieszenie, likwidowanie czy wznawianie działalności;
• ulgi podatkowe;
• możliwość starania się o dotacje;
• możliwość (ale nie wymóg) zatrudnienia pracowników.

Minusy JDG:

• Osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą ZUS zobowiązuje do odprowadzania składek. Ich wysokość zależy od formy opodatkowania (przy podatku liniowym wynosi 4,9%, a przy ryczałcie jest to określona stała kwota w zależności od przychodów).
• Duża odpowiedzialność właściciela.
• Brak dziedziczenia. Po śmierci właściciela JDG przestaje funkcjonować. (Istnieje możliwość wyznaczenia tzw. zarządcy sukcesyjnego. Zajmuje się on prowadzeniem działalności po śmierci przedsiębiorcy. Wówczas spółka w spadku może funkcjonować maksymalnie 2 lata. Umożliwia to ochronę pracowników i realizację podjętych dotychczas umów.)

Spółka cywilna – podatki, zakładanie, plusy i minusy

W przypadku spółek mamy do czynienia z więcej niż jedną osobą zarządzającą firmą. Jedną z popularniejszych form jest spółka cywilna.

Założenie spółki nie jest trudne, niemniej należy wziąć tu pod uwagę kwestie, które trzeba ustalić ze wspólnikami. Chodzi tu między innymi o nazwę, wkład, zarządzanie czy reprezentację. Rejestracja takiej spółki w CEIDG jest bezpłatna, zaś księgowość nie należy do trudnych. Wspólnicy wnoszą wkład do spółki, niemniej może być on niepieniężny.

Każdy wspólnik odprowadza podatek dochodowy, zaś sama spółka płaci np. VAT lub PIT4 tj. podatek od wynagrodzeń. Poza tym samo założenie spółki generuje konieczność zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% wartości wkładu.

W związku z wcześniej wymienionymi aspektami, do zalet spółki cywilnej można zaliczyć: łatwy proces zakładania działalności, brak skomplikowanej księgowości, ale także kwestie związane z odpowiedzialnością – ponoszą ją bowiem wszyscy wspólnicy.

Ostatnia cecha może być również traktowana jako wada – wszyscy wspólnicy ponoszą solidarnie odpowiedzialność swoim osobistym majątkiem. Wówczas pojawia się zagrożenie, że inni wspólnicy będą ponosić konsekwencje działań jednej osoby.

Spółka cywilna a jednoosobowa działalność gospodarcza – różnice

Podstawowe różnice między spółką cywilną a JDG są związane z:

• Odpowiedzialnością – W przypadku JDG w całości ponosi ją jedna osoba, która odpowiada za własne działania. Natomiast w spółce cywilnej ponoszą ją solidarnie wszyscy członkowie, niezależnie od tego, kto działał w jej imieniu;
• Wniesieniem wkładu – W JDG nie jest konieczne wnoszenie wkładu. Przy spółce cywilnej wspólnicy wnoszą wkład, który może być niepieniężny;
• Formalnościami – Założenie, zawieszenie i zlikwidowanie JDG jest znacznie łatwiejsze niż przy spółce cywilnej. Ponadto w tym drugim przypadku konieczne jest sporządzenie umowy, którą podpisują wszyscy wspólnicy;
• Zarządzaniem i reprezentacją – Jednoosobowa działalność gospodarcza automatycznie przyjmuje, że firmą zarządza i reprezentują ją właściciel. Z kolei w spółce cywilnej konieczne jest ustalenie tej kwestii i określenie jej w umowie.

JDG czy spółka cywilna – co wybrać?

Przy wyborze warto kierować się ewentualnym ryzykiem. Jesteś początkującym przedsiębiorcą lub po prostu nie jesteś pewien, na ile Twój biznes będzie trafiony? Najlepiej wybrać jednoosobową działalność gospodarczą, chociażby ze względu na brak kosztów początkowych. Niemniej przy rozbudowanej działalności firmy, w której konieczne jest istnienie wyraźnej struktury i podziału obowiązków, lepiej zdecydować się na spółkę cywilną. Dzięki temu można zatrudnić więcej pracowników, a każdy wspólnik może wnieść coś do firmy i tym samym ułatwić jej funkcjonowanie.

Warto pamiętać, że JDG zawsze można przekształcić w spółkę, stąd jeśli nie masz pewności, co wybrać, bezpieczniej będzie postawić na jednoosobową działalność gospodarczą i ewentualnie później rozwinąć swój biznes.

Blog o księgowości dla firm

Zapoznaj się z poprzednimi wpisami na naszym blogu:

• Spółka cywilna – czym jest i jak ją założyć?
• Jak określić wartość środka trwałego?
• Czym jest WIS?

Sprawdź także nasz cennik usług księgowych.

Artykuł Spółka cywilna czy jednoosobowa działalność gospodarcza pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Pierwszym pytaniem, jakie zadaje sobie każdy przedsiębiorca zobowiązany do kupienia kasy fiskalnej, jest wątpliwość: jaki typ kasy powinien wybrać?

Czy można wybrać typ kasy fiskalnej?

Obecnie użytkowane są cztery typy kas fiskalnych, które różnią się przede wszystkim sposobem zapisu paragonów i raportów. Najstarsze, wycofywane właśnie z obiegu, są kasy z zapisem papierowym, czyli z rolką papieru i mikrodrukarką. Obecnie nie można już ich kupić. Te, które ciągle są w użytku, mogą być eksploatowane do wypełnienia pamięci. Tylko do 31 grudnia 2022 r. będzie można kupić kasy z zapisem elektronicznym. W ich przypadku paragony i raporty są zapisywane na kartach pamięci, lecz urządzenie nie ma łączności z Centralnym Repozytorium Kas.

Najnowszymi urządzeniami, które stopniowo wyprą wszystkie inne, są kasy fiskalne online i kasy fiskalne w formie oprogramowania. Pozostają one w stałej łączności z CRK, gdzie gromadzone są wszystkie elektroniczne paragony. Od 1 stycznia 2021 roku kasę fiskalną online muszą mieć m.in. stacjonarne placówki gastronomiczne oraz podmioty świadczące usługi w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania (czyli zakwaterowania w innym celu niż mieszkaniowy), a także zakłady naprawy aut oraz sprzedawcy benzyny silnikowej. Taki sam obowiązek, jednak od 1 lipca 2021 r., mają przedsiębiorstwa świadczące usługi fryzjerskie, w zakresie opieki medycznej, kosmetyczne i kosmetologiczne, budowlane, prawnicze oraz kluby fitness.

Korzystanie z kas wirtualnych (w postaci oprogramowania) nie jest wymagane, ale też nie każdy może z niego skorzystać. Przed zakupem tego typu kasy należy sprawdzić, czy nasz typ działalności gospodarczej umożliwia korzystanie z kas wirtualnych. Kasy wirtualne są komfortowym i bezpiecznym rozwiązaniem: bardzo ułatwiają prowadzenie księgowości i zapobiegają kłopotom związanym z gubieniem paragonów czy awariami tradycyjnych kas fiskalnych.

Warto pamiętać, że można uzyskać refundację kosztów zakupu kasy fiskalnej. Maksymalny zwrot stanowi równowartość 90% ceny netto kasy, lecz nie może być to kwota wyższa niż 700 zł. Refundacja jest bezzwrotna, jeżeli będziemy prowadzili działalność przez 3 lata od zakupu kasy. W przypadku likwidacji działalności należy zwrócić kwotę proporcjonalną do czasu, który pozostał do pełnych 3 lat.

Co trzeba zrobić, aby móc eksploatować kasę fiskalną?

Po zakupie kasy fiskalnej, przed odnotowaniem pierwszej transakcji, należy zafiskalizować kasę i uzyskać numer ewidencyjny. Fiskalizacja polega na zapisaniu w jej pamięci danych identyfikacyjnych i zgłoszeniu do Urzędu Skarbowego (nie ma obowiązku zgłaszania kasy online). Zgłoszenia dokonuje serwisant. Potwierdzeniem dokonania fiskalizacji, w przypadku kas z papierowym lub elektronicznym zapisem kopii, czyli kas starego typu, jest przygotowanie dobowego raportu. Jeżeli korzystamy z kasy online, fiskalizację potwierdza raport fiskalizacji, który automatycznie trafia do Centralnego Repozytorium Kas.

Każda kasa musi posiadać unikatowy numer ewidencyjny. W przypadku kas online numer jest przydzielany automatycznie po dokonaniu fiskalizacji. Jeżeli korzystamy z kasy z papierowym lub elektronicznym systemem zapisu, musimy zgłosić urządzenie do Urzędu Skarbowego: po rejestracji kasy otrzymamy unikatowy numer ewidencyjny.

Lista najważniejszych obowiązków posiadacza kasy fiskalnej

Obowiązki posiadaczy kas fiskalnych są częściowo uzależnione od typu kasy. Kasy online muszą być stale dostępne za pośrednictwem Internetu. Obowiązek ten nie dotyczy kas tradycyjnych. Druga generalna różnica przejawia się w sposobie archiwizacji danych. Papierowe i elektroniczne paragony należy przechowywać przez 5 lat. Kasy fiskalne online przekazują wszystkie dane na bieżąco do CRK, więc nie musimy troszczyć się o archiwizację. Kasa online zwalnia też z wystawiania raportów dziennych – obowiązek ich przygotowania mają tylko kasy wystawiające paragony na papierze i przechowujące dane w formie elektronicznej (na kartach pamięci).

Niezależnie od rodzaju posiadanej kasy, należy wykonać następujące czynności wymagane przepisami:

• wystawianie paragonów – każdy posiadacz kasy fiskalnej ma obowiązek drukowania paragonów i wręczania ich nabywcy – nawet wtedy, gdy nabywca tego nie wymaga,
• raport miesięczny – należy go przygotować i wydrukować nie później niż do 25 dnia następnego miesiąca,
• monitoring poprawności kasy – posiadacz kasy ma obowiązek kontrolować poprawność wykonywanych na niej operacji i zgłaszać serwisantowi wszystkie nieprawidłowości, w tym szczególnie niewłaściwość stawek podatkowych przy określonych grupach towarów,
• okresowe przeglądy techniczne – każda kasa musi być poddana przeglądowi technicznemu przez uprawniony serwis co 2 lata (licząc od daty fiskalizacji lub poprzedniego przeglądu) – zaniedbanie przeglądu technicznego jest zagrożone karami pieniężnymi oraz koniecznością zwrotu otrzymanego dofinansowania zakupu kasy,
• prowadzenie książki kasy – jest to dokument, w którym odnotowywane są wszystkie operacje techniczne dotyczące kasy, w tym przede wszystkim przeglądy i naprawy,
• wymiana pamięci – jeżeli dojdzie do zapełnienia lub uszkodzenia pamięci, należy ją niezwłocznie wymienić – obowiązek nie dotyczy wirtualnych kas fiskalnych,
• zgłoszenie utraty – w przypadku utraty kasy fiskalnej, należy niezwłocznie (maksymalnie w terminie 5 dni) powiadomić o tym fakcie Urząd Skarbowy i do czasu uruchomienia nowej kasy lub odzyskania utraconego urządzenia zaprzestać sprzedaży – sprzedaż jest możliwa tylko wtedy, gdy mamy zastępczą kasę fiskalną.

Jeżeli masz wątpliwości związane z rodzajem kasy lub zasadami jej obsługi, zapraszamy do biur PG Partner Gospodarczy w Gdańsku, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Szczecinie. Nasi specjaliści rozwieją wszelkie wątpliwości związane z zakupem i eksploatacja kas fiskalnych.

Artykuł Jakie są obowiązki związane z kasą fiskalną? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.

Jak wznowić działalność podmiotu wpisanego do CEIDG?

Wznowienie działalności wpisanej do CEIDG  jest najprostsze wtedy, gdy zawieszenie było czasowe. W takiej sytuacji wznowienie jest automatyczne. W przypadku zawieszenia na czas nieokreślony lub wtedy, gdy chcemy zmienić datę wznowienia działalności, musimy złożyć wniosek do CEIDG.

Przedsiębiorca wnioskujący o wznowienie działalności gospodarczej ma do wyboru trzy drogi złożenia dokumentu:

• na stronie biznes.gov.pl – najłatwiej jest wznowić działalność elektronicznie: wystarczy wejść na stronę biznes.gov.pl zalogować się przy użyciu Profilu Zaufanego i wypełnić wniosek w formie elektronicznej – wniosek podpisujemy Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym (podpisem elektronicznym),

• na stronie CEIDG – należy dokonać rejestracji i wypełnić formularz CEIDG-1: podpisujemy wniosek Profilem Zaufanym lub podpisem kwalifikowanym,

• w urzędzie miasta lub gminy – otrzymamy do wypełnienia formularz, urzędnik potwierdzi przyjęcie wniosku i najpóźniej następnego dnia dane zostaną wprowadzone do systemu CEIDG,

• listem poleconym – ta droga jest nieco skomplikowana, bo wymaga złożenia własnoręcznego podpisu, którego autentyczność musimy potwierdzić notarialnie: list należy zaadresować na dowolny urząd miasta lub gminy.

Wznowienie działalności następuje nie później niż następnego dnia roboczego po złożeniu wniosku. Formalności są całkowicie bezpłatne. Wniosek może złożyć również pełnomocnik osoby prowadzącej działalność.

Jak wznowić prowadzenie spółki cywilnej?

Wznowienie prowadzenia spółki cywilnej też wymaga złożenia wniosku w CEIDG, ale dopiero po zgłoszeniu wznowienia do Głównego Urzędu Statystycznego i do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Zgłoszenie do GUS musi nastąpić w ciągu 7 dni kalendarzowych od dnia wznowienia działalności spółki. Do tego celu służy druk RG-OP, do którego należy załączyć druk RG-SC, czyli informację o wspólnikach spółki cywilnej. Zgłoszenie do US wymaga złożenia formularza NIP-2.

Wznowienie prowadzenia spółki może nastąpić w dowolnym momencie. Okres, który został ustalony w momencie zawieszania działalności, nie jest wiążący: to rodzaj prognozy, która może ulec zmianie w związku ze zmianami sytuacji rynkowej.

Czego potrzeba do wznowienia działalności spółki zarejestrowanej w KRS?

Wznowienie działalności spółki zarejestrowanej w KRS rozpoczyna się podjęcia uchwały zarządu spółki kapitałowej lub uchwały wspólników spółki osobowej w sprawie wznowienia działalności. Uchwała, wraz z wnioskiem o wznowienie działalności, powinna trafić w terminie 7 dni kalendarzowych (licząc od daty podjęcia uchwały) do właściwego dla spółki Wydziału Gospodarczego KRS.

Przypadkiem szczególnym jest automatyczne wznowienie działalności spółki wpisanej do KRS. Wynika ono z przepisów, które mówią, że maksymalny okres zawieszenia w przypadku spółek znajdujących się w ewidencji KRS wynosi 24 miesiące. Jeżeli w tym czasie nie nastąpi odwieszenie działalności z inicjatywy wspólników lub zarządu, to sąd sam wznawia działalność spółki. Wznowienie ma miejsce następnego dnia po upływie 24 miesięcy od momentu zawieszenia działalności.

Prowadzenie księgowości i podatki po wznowieniu działalności

Przedsiębiorca, który wznowił działalność, zaczyna ją niejako w miejscu, w którym została zakończona. Oznacza to, że prowadzenie księgowości odbywa się na zasadach, które obowiązywały w chwili zawieszania działalności. Ewidencję przychodów i rozchodów należy prowadzić od dnia wznowienia działalności. W przypadku podmiotów, które prowadzą PKPiR (Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów) lub ewidencjonują przychody do rozliczania się ryczałtowego, należy zwrócić uwagę na kwestię zakładania nowych ksiąg. Jeżeli zawieszenie i wznowienie działalności gospodarczej miało miejsce w tym samym roku, to można prowadzić ewidencję bez zmiany ksiąg. Jeżeli do wznowienia działalności doszło w roku następnym, to należy założyć nowe księgi.

Zasada powrotu do stanu sprzed zawieszenia działalności dotyczy również sposobu naliczania podatków. Przedsiębiorstwa, które prowadzą obrót wyrobami akcyzowymi, po wznowieniu działalności podlegają kontroli organów celnych. Sprawdzenie odbywa się po pisemnym zgłoszeniu wznowienia działalności gospodarczej do stosownego organu.

Nawiązanie kontaktów z ZUS-em

Przedsiębiorca wpisany do CEIDG nie musi zgłaszać wznowienia działalności w ZUS-ie. ZUS samodzielnie dokona zgłoszenia płatnika składek i zgłoszenia do ubezpieczeń – wszystko na warunkach sprzed zawieszenia działalności. Oczywiście automatyczne procedury działają tylko wtedy, gdy nie uległa zmianie sytuacja podatkowa przedsiębiorcy, np. nie utracił on prawa do preferencyjnych składek lub nie nabył prawa do emerytury. W gestii przedsiębiorcy leży zgłoszenie do ZUS-u pracowników, współpracowników i członków rodziny. O ile po wznowieniu działalności zdecydował się na zatrudnienie personelu.

Spółki wpisane do KRS są automatycznie rejestrowane w ZUS jako płatnicy w momencie wznowienia działalności. Natomiast wspólnicy w spółkach jawnych, komandytowych, partnerskich oraz jednoosobowych spółkach z o.o. muszą sami zarejestrować się w ZUS jako płatnicy składek i zgłosić się do ubezpieczeń. Przy wypełnianiu dokumentów posługują się własnymi numerami NIP i PESEL.

Zagadnienia wznawiania działalności gospodarczej omówiliśmy jak najbardziej syntetycznie. Należy je traktować jako ogólne wskazówki, na co zwrócić największą uwagę. W konkretnych przypadkach najlepszym rozwiązaniem jest bezpośredni kontakt z doradcą. Nasi specjaliści w biurach rachunkowych PG Partner Gospodarczy w Gdańsku, Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu i Szczecinie szczegółowo wyjaśnią wszystkie kwestie związane ze wznowieniem działalności gospodarczej.

Artykuł Jak wznowić działalność gospodarczą? pochodzi z serwisu PG Partner Gospodarczy.